Mesafe dediğin, iki şehir arası değil bazen; iki kalp arasına sessizce çöken bir suskunluktur. Adını anınca içim ısınır ama ellerim boş kalır. Kalbim sana yürür, bedenim yerinde sayar.

Özlemek, sadece yokluğunu hissetmek değildir; varlığını her şeyde aramaktır. Bir şarkıda sesini duyarım, bir rüzgârda nefesini. Kalabalıkların ortasında bile adın... Devamını Gör

Başarısız olmuş insanlarla oturun.
Çünkü onların masasında unvanlar değil, hakikatler vardır.

Onlar konuşurken ses yükseltmez;
çünkü kendilerini ispat etme dertleri kalmamıştır.
Ego, başarıyla şişer;
başarısızlık ise insanı sadeleştirir.
Gereksiz olanı alır götürür,
geriye sadece gerçek olanı bırakır.

Başarısız olmuş biri size yol öğret... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman umudu yarına emanet eder; sevinci erteler, cesareti sonraya bırakır, sevgiyi “zamanı gelince” demekle avutmaya çalışır. Oysa hayat, söz vermez. Takvim yaprakları garanti değildir; nefes, her sabah yeniden bağışlanır.

Yarının hayali güzeldir, insana yön verir. Ama bugünü unutturacak kadar büyürse, fark etmeden hayatın kendisini k... Devamını Gör

Ağaca çıkarken, kırdığın dalın kıymetini inmeye çalışırken anlarsın.
İnsan da böyledir; yükselirken fark etmez ardında bıraktıklarını, sesi kısılmış duaları, incinmiş kalpleri… Çünkü çıkışta göz hep yukarıdadır; hız, hırs ve kazanma arzusu aklı kör eder. O an güçlü hissedersin, yüksekte olmanın sarhoşluğu vardır. Ama her yükseklik bir inişi çağırı... Devamını Gör

Hayatınızda iniş çıkışların olması seni korkutmasın. Düz bir çizgi, hayatı temsil etmez; hayat, kalp atışları gibidir. Bazen hızlanır, bazen yavaşlar, kimi zaman da seni endişelendirecek kadar düzensizleşir. Ama bil ki o ritim sürdükçe yaşam da sürer.

İnsan çoğu zaman sarsılmaktan korkar. Oysa sarsılmayan bir hayat, gelişmeyen bir hayattır. Düşü... Devamını Gör

Eğer yürüdüğün yolda hiç engel yoksa, durup düşünmen gerekir. Çünkü hayat, sadece düz yollardan ibaret olsaydı, kimse nereye gittiğini sorgulamazdı. Engel dediğin şey, yolun düşmanı değil; yolun öğretmenidir.

Taşlar ayağına takıldığında sabrı öğrenirsin. Yokuşlar nefesini kestiğinde gücünü tanırsın. Karanlık bastığında, içindeki ışığı fark eders... Devamını Gör

Bazı insanlar hayatımıza misafir olarak girer; iz bırakırlar ama kalıcı olmazlar. Gittikleri an, aslında bir şeyin bittiğini değil, bir şeyin tamamlandığını anlatırlar. Bu yüzden hayatından çıkmış insanları bir daha hayatına alma. Çünkü giden, sadece gitmemiştir; kalmamayı seçmiştir.

Unutma, ormanda bir ağacı ikinci kez gördüysen kaybolmuşsun de... Devamını Gör

Bazı şeyler, zaten çoktan ölmüştür.
Nefesi kesilmiş, anlamı terk etmiş, ruhu çekip gitmiştir.
Geriye sadece şekil kalır; konuşan ama duymayan, bakan ama görmeyen, yaşayan ama hissetmeyen bir beden.

Bir cesedi öldürmeye çalışmak,
gerçeği inkâr etmektir aslında.
“Belki canlanır” umuduyla vurulan her darbe,
öldürmekten çok kendini yormaktır.
... Devamını Gör

Senin boşluğunu sigara ile doldurmama izin verme.
Çünkü bu bir alışkanlık meselesi değil, bir yokluk meselesi.

Ateşi dudaklarıma götürdüğümde, aslında seni çağırıyorum.
Duman yükselirken, içimde çöken şey sensizlik oluyor.
Sigara, sadece ellerimi meşgul ediyor;
Kalbimdeki boşluğu ise daha da büyütüyor.

Bazı yokluklar vardır,
Ne nikotinle... Devamını Gör

Sadakatte çok güç bulunur,
sessizce taşır yükünü kalbin.
Bağırmaz, gösterişe sığınmaz,
ama en fırtınalı günde bile
yerinden oynamaz.

Herkes giderken
kalabilmektir asıl cesaret.
Çıkar varken değil,
çıplak hakikatte
yan yana durabilmektir.

Sadakat;
kolay zamanların değil,
zor anların aynasıdır.
Herkes sever gül açınca,
ama sadık ola... Devamını Gör

Bir gün
en güvendiğin yerden
başı eğik döndüğün gün
anlayacaksın…

Sana liman sandığın kalbin
fırtınaya ilk seni bıraktığını,
“buradayım” diyen seslerin
en sessiz gidişleri hazırladığını
o gün fark edeceksin.

İnsan,
en çok inandığı yerde
yanılırmış meğer.
Sırtını yasladığın dağ
üstüne çığ düşürdüğünde
ne kaçacak yol kalır
ne sığın... Devamını Gör

Uçmayı öğrenemeyenler
gökyüzüne küs olur önce,
sonra yükseğe çıkan her kalbi
taşlarlar sessizce.

Kendi korkusunu rüzgâr sanır,
başkasının cesaretine fırtına derler.
Yürümeye razı olanlar,
uçanları delilikle suçlar.

Oysa kanat kırmak marifet değil,
marifet yaralıyken bile uçabilmekte.
Karanlıkta kalanlar,
ışığı söndürürse gündüz olaca... Devamını Gör

Biriyle
illa sevgili olmana gerek yok,
adı konmamış bir huzur
bazen en doğru isimdir.

Yanında susmak bile
yormuyorsa kalbini,
anlatmadan anlaşılıyorsan
işte orada bir şey vardır.

Bir mesajı sabaha bırakmıyorsan,
bir ses içini sakinleştiriyorsa,
dünya biraz daha katlanılır oluyorsa
o bağ, her tanımdan büyüktür.

Aşk demek zorunda de... Devamını Gör

“Biz ne olacağız?” diyoruz ya,
aslında soru bu değil.
Asıl cevap
bir gün olmayacağız…
hepsi bu.

Ne kavgalar kalacak,
ne suskun geceler.
Adımız bile
başkasının hafızasında
yavaş yavaş silinecek.

Bir zamanlar
“sensiz yapamam” dediğimiz her şey
bizsiz de yoluna devam edecek.
Çünkü hayat
kimseyi beklemez,
sadece hatırlatır.

Biz ne... Devamını Gör

Allah seni sevmeyi nasip etti
ama seni etmedi.
Kalbime düşen dua kabul oldu,
kaderime düşen isim olmadın.

Sevdim…
karşılık beklemeden,
sahiplenmeden,
“benim” demeden.
Çünkü bazı sevgiler
sadece sevilmek içindir,
yaşanmak için değil.

Yanımda olmayışını
eksiklik saymadım;
belki de imtihandı bu,
kalbin sabrını ölçen.

Seni bana ver... Devamını Gör

Gözlerin çok müsaitti sevilmeye,
bir durak gibiydi yorgun kalbime.
“Azıcık bakayım” dedim,
bakmak sandım;
meğer düşmekmiş adı bunun.

Bir bakışın
bütün cümleleri yarım bıraktı,
suskunluğum seni tamamladı.
Gözlerin konuşmuyordu belki
ama insan en çok
sessizlikte yakalanır aşka.

Ben kendimi kolluyordum,
sen gözlerini.
Ne ben hazırdım ... Devamını Gör

Mesafe aramızdaki yollardır,
taşlı, sessiz, uzun…
Ama gönül dediğin
yol sormaz, yön bilmez.

Ben seni
kırk diyar ötede de severim;
aynı göğün altında olmasak da
aynı duaya düşer adın.

Geceler uzar aramıza,
şehirler girer kalbimle senin arasına,
ama sevda
mesafeyi tartmaz,
zamana hesap sormaz.

Bir bakışın
bin adımı susturur,
bir ... Devamını Gör

Biri sana “bana dua et” dediğinde,
Sakın hafife alma o cümleyi.
Çünkü insan her şeyi kendi içinde taşır da
Duayı başkasından isterken
Artık gücünün bittiğini itiraf eder.

Bu bir söz değildir sadece,
Bu, kalbinin sana emanet edilmesidir.
“Dayanamıyorum” demenin en temiz hâlidir.
Ne anlatacak takati kalmıştır
Ne de güçlü görünmeye mecali.
... Devamını Gör

İnsan, adını bilmediği bir yolculuğun içindedir.
Takvimler ilerler ama ecelin tarihi hiçbir sayfada yazmaz. Her sabah “daha var” sanarak uyanırız; oysa her gün, ne zaman geleceği bilinmeyen bir sona doğru biraz daha yaklaşırız. Bu yüzden acelemiz dünya içindir, ertelemelerimiz ahiret için olur.

Ecel bizi korkutmak için değil, uyandırmak için va... Devamını Gör

Allah seni bir şeyden kurtardıysa, oraya dönme.
Çünkü O, senin görmediğini gördü; senin dayanırım sandığına, kalbin dayanamadı. Bazen bir insan, bazen bir alışkanlık, bazen de seni Allah’tan uzaklaştıran bir yol… Her ne ise, kurtuluş asla tesadüf değildir.

İnsan çoğu zaman kaybettiğine üzülür ama kaybettiği şeyin aslında bir bela olduğunu fark ... Devamını Gör