Kimi insanlar kazanmayı
ruhunu satmak sanır…
Bir alkış uğruna değişir yüzleri,
bir çıkar uğruna unutur kendilerini.

Oysa insan dediğin,
yenildiğinde bile aynaya bakabiliyorsa güçlüdür.
Çünkü bazı zaferler vardır
insanı büyütmez, küçültür…

Ben kaybetmeyi öğrendim bazen,
ama eğilmeyi hiç öğrenmedim.
Masadan eksik kalktım belki
ama kara... Devamını Gör

Bazı yollar vardır…
Başta umut gibi görünür,
insanı heyecanla bindirir içine.
Camdan bakarsın;
“belki düzelir” dersin,
“belki biraz daha gidersem
aradığım yere varırım…”

Ama insan bazen
vardığı yerden değil,
kaybettiği kendinden yorulur.

Çünkü yanlış trende
manzara değişir sadece,
varacağın son değişmez…

Ve çoğu insan,
sırf çok ... Devamını Gör

Bazı insanlar vardır…
Kendi yarasını gizleyip
başkasının gülüşüne merhem olur.
Herkes tamamlansın diye
kendinden eksilir usulca…

Kimse görmez onların
içinde kopan fırtınaları.
Çünkü onlar,
susmayı sadakat sanır,
katlanmayı sevgi…

Sonra bir gün gelir…
En çok emek verdiği yerden kırılır insan.
Bir “iyi ki varsın” beklerken,
yok sayıl... Devamını Gör

Gözlerimde bir nehir akıyor sessiz,
dalgaları yorgun, kıyıları çatlak.
Dışarıdan bakanlar “Surat asıyor” diyor,
oysa ben içimde bir ormanı gömdüm,
yaprakları düşmüş, dalları kırık.

“Yoruldum” kelimesi yetmiyor artık,
o kadar ağır ki, dilimde taş gibi duruyor.
Herkes gülümsememi arıyor eski yerinde,
ben ise aynada bir yaban... Devamını Gör

Şüphesiz ki Allah seni
sana benzeyene saklıyor.
Bir ayna kırılmasın diye,
iki ateş yan yana gelmesin diye.

Senin gölgende dolaşanlar
senin fırtınanı taşıyamazdı.
Senin susuzluğunu içse
kendi kuyusunu kuruturdu.

O yüzden perde çekti aranıza,
ince bir tül gibi rahmetinden.
Ne sen onu gördün vaktinden önce,
ne o se... Devamını Gör

Biriktim sessizce,
yılların avuçlarında.
Her “biraz sonra” dediğim kelime,
göğsümde taş olup oturdu.
Her ertelenmiş veda,
her yarım kalan bakış,
biriktim.

Şimdi içim bir nehir gibi kabardı,
ama akmıyor;
sadece derinleşiyor.
Dibinde eski sevinçler pas tutmuş,
kırık umutlar sedef bağlamış.
Acılar ise en parlakları;... Devamını Gör

İçimde fazlasıyla kayıp satırlar var,
rüzgârın unuttuğu sayfalar gibi dağılmış.
Bazısı bir bakışta yarım kalmış,
bazısı gözyaşıyla mürekkebi akmış.

Kimini bir akşamüstü sakladım
gözlerimin arkasına, kimini
bir “keşke”nin kıyısına iliştirdim.
Adını unuttuğum nehirler gibi akıyorlar içimde,
sessiz, derin, kimsenin bilmediği.... Devamını Gör

Sormadın, anlamak için değil
sordun, geçmek için üstünden.
Ben de bildim bunu,
sustum işte o yüzden.

Kelimelerimi bir kez daha topladım,
avuçlarıma sığmayan kırıklardan.
Ama sen bakıyordun uzağa,
ben konuşurken bile uzağa.

Anlatmak yorar insanı,
tekrar tekrar, boşluğa.
Bir gün susar insan
öyle bir susar ki,
o sessizlik bile konuşm... Devamını Gör

Hak ettiğimi istedim hep,
Kader başkasını verdi.
Neden diye sordum gökyüzüne
Sessiz kaldı, her zamanki gibi.

Yakışırdı bana o gülüş,
O eller, o sabah sesi.
Ama yakışan ile yazılan
Hiç aynı olmadı bende.

Belki kader kör değil
Belki fazla iyi görüyor.
Biz yakışanı isterken,
O gerekeni yazıyor.

Acı veren her kapı,
Bir başkasını aç... Devamını Gör

Aklım dedi "bırak"
Bıraktım.
Gönlüm sormadı bana,
Ağladı sessizce.

İkisi hiç anlaşamadı içimde,
Biri mantık kurar, biri yıkar.
Aklım kazandı bu savaşı
Ama gönlüm hâlâ savaşıyor.

Doğru yerdeyim belki,
Doğru kararın yerinde.
Ama burası soğuk
Mantıklı kararlar hep soğuk olur.

Gönül ısınmıyor bu yere,
Alışamıyor sessizli... Devamını Gör

Koparttım yaprakları tek tek,
Seviyor, sevmiyor, seviyor
Son yaprağa gelince sustum,
Cevabı bilmek istemedim artık.

Belki de kader böyle yazılır;
Bir çiçeğin yaprağı sayısınca.
Tek sayıda doğanlar sevilir,
Çift sayıda kalanlar bekler.

Sen hep çift sayıydın benim için,
Ben hep tek kaldım senin yanında.
Papatya yanılmadı hiç
Biz yanı... Devamını Gör

Bana sorsan ben haklıyım,
Ona sorsan o haklı
İkimiz de tutuyoruz
Kendi kırık tarafı.

Aynı gökyüzüne bakıp
Farklı bulut görüyoruz,
Aynı sessizliği paylaşıp
Birbirimizi duyamıyoruz.

Bir adım atsaydım ben,
Bir adım atsaydın sen
Ortada buluşurduk,
Biterdi bu soğuk oyun.

Ama ego daha büyük
İkimizde de biraz,
Gurur bizi ayırıyor
Se... Devamını Gör

Kader bekler sessizce bir köşede,
gözleri kapalı, eli açık
ama yalnız gelene kapı açmaz,
yalnız küçülene değmez parmağı.

Bir tohum düşer toprağa körce,
ne bilir derinliği, ne çürümeyi;
yine de iter duvarı yukarı,
kader tam o anda eğilir öne.

Demirci döver, kor kızarır,
eller yanar kader seyredip güler;
ama son çekiçte, en son darbede... Devamını Gör

Allah’a havale ettiysen ey gönül,
Bırak artık o ağır yükü omuzlarından.
Kul değil, kül dahi tartılacak olsa,
İçini ferah tut, kalbine genişlik ver.

Dertlerin en büyüğünü O’na verdin mi,
Artık sırtın yere gelmez, dizin bükülmez.
Zalimler plan kursa, felek ters dönse,
O’nun izni olmadan bir yaprak bile kıpırdamaz.

Havale e... Devamını Gör

Başkalarına olan tahammülsüzlüğümü görseydin,
Bir an bile dayanamazdın o bakışlarıma.
Her kusur bir hançer, her hata bir ateş,
Herkese karşı içimde fırtınalar kopar durur.

Ama sana gelince…
Zaman durur, öfke susar, sabır çiçek açar.
Senin en küçük yaramazlığın bile
Bir bahar yağmuru gibi düşer içime.

Başkalarının tek söz... Devamını Gör

Nefsini öldürünce kalbin dirilecek,
O kibirli tahtı devrilince içinden,
Yıkılacak bütün putlar, bütün yalanlar,
Ve o vakit atacaktır ilk gerçek nefesini.

Gurur, ağır bir zırhtı omuzlarında,
Her adımda daha derine gömerken seni.
“Ben” dedikçe küçüldün, daraldın,
“Ben” öldükçe genişledi âlemin içinde yerin.

Nice kez boğuld... Devamını Gör

Yükseldikçe merdiven, daralır nefesim,
Her basamak bir imtihan, her tırmanış bir yara.
Sabır denizi derler buna,
İnsan içinde boğulur, sessizce, fark ettirmeden.

Dalga dalga biriken “az daha”lar,
“Biraz daha dayan”lar doldurur ciğerimi.
Deniz berrak görünür uzaktan,
İçine giren bilir:
Burada boğulmak su içmeden olur.

... Devamını Gör

Bir kayıkta yapayalnız, enginlerdeyim,
Dalgalar vurur göğsüme, rüzgâr ezer beni.
Bu dünya bir gurbettir, ey can,
Ölümü özleten, hasreti körükleyen diyar.

Burada her nefes bir veda,
Her gülüş bir yarım yalan.
Ağaçlar kök salar ama meyve vermez kalbe,
Sevdalar solar, ömürler tükenir ansızın.

Mekân-ı menfâ bu, sürgün yurdu,... Devamını Gör

Gizleme o ateşi, ey âşık gönül,
İçinde yanan koru avuçlarında saklama.
Bir bakış, bir dokunuş, bir kelime yeter,
Sevdiğini belli et; yarın çok geç olabilir.

Gizlersen, rüzgâr alır kokusunu,
Başkaları duyar o sessiz feryâdını.
Gözlerinle söylediğin o bin bir kelimeyi,
Dudaklarınla haykır; susmak ihanet olur.

Sevda, gizli ... Devamını Gör

Kurulsa pazarın hiçe gidersin,
Zatını âlemde cevher mi sandın?
Bir zerre tozsun sen, ey nâdan gönül,
Kibriyle dolmuş bir boş kâse sandın.

Herkes alır satar, kimi ucuz, kimi paha,
Sen kendini elmas sanıp durdun âh.
Fâni bâzâra malın ne ki kıymeti?
Bir nefeslik rüzgâr, bir avuç toprak oldun.

Cevher zannettin o nefs-i emmâr... Devamını Gör