Yüzümü bile unutacaksın,
öyle sessiz bırakacağım seni.
Ne bir iz kalacak adımda,
ne adımı hatırlatan bir ses.

Gidişim bir kırgınlık olmayacak,
alışkanlık bile değil…
Sadece zamanın içine karışan
sade bir yokluk.

Bir gün aynaya baktığında
tanıdık gelmeyecek bir boşluk olacak,
sebebini bilmeden geçeceksin.
İşte o, benim senden son geçi... Devamını Gör

İçimden geldiği gibi seviyorum seni,
hesap yapmadan, ölçüp tartmadan…
Ne kadar sürer diye sormadan zamana,
ne olur diye korkmadan sonuna.

İçimden geldiği gibi…
Bir bakışına denk gelince susarak,
adını anınca içimde
yerli yersiz büyüyen bir sessizlikle.

Seni severken
kendimi korumayı unuttum belki,
ama kalbimi saklamadım.
Çünkü bazı s... Devamını Gör

Senin suçun yoktu.
Ben, sevilmediğim bir kalpte
ısrar etmeyi seçtim.
Akıl çoktan gitmem gerektiğini fısıldarken
kalbim hâlâ “belki” diyordu.

Sevilmediğimi
iliklerime kadar hissettim.
Bir bakışın eksikliğiyle,
bir suskunluğun fazlalığıyla…
İnsan sevilmediğini en çok kendini açıklamak zorunda kaldığında anlıyor.

Her şey ortadaydı.
Eksi... Devamını Gör

Konuşmadım,
çünkü haklı çıkacaktım.
Haklı olmak bazen
bir yarayı daha derin açmaktan başka
bir işe yaramaz.

Söyleseydim,
kelimelerim ağır gelecekti.
Gerçek, her kulağın taşıyabileceği
bir yük değildir.
Bazıları hakikati duymaktansa
yalanda huzur bulur.

Sustum.
Çünkü susmak,
karşımdakini değil
kendimi korumaktı.
Her doğru, her an ... Devamını Gör

Senden vazgeçtim.
Bir terk ediş değil bu,
uzun uzun bekleyip de
kendimden vazgeçmemek için
ayağa kalkışımdır.

Sana demiştim…
Beni senden vazgeçmek zorunda bırakırsan
ardıma dönüp bakmam diye.
Bakmadım.
Çünkü geriye dönmek
bir kez daha eksilmeyi kabul etmekti.

Sen “kazandım” sandın.
Oysa ben susarak çıktım bu savaştan,
en gürültülü ... Devamını Gör

Ben hiç gidemedim ki senden,
Adımlarım uzaklığı bilmezdi.
Gidiş dediğin şey,
Yüreği yolda olmayanların telaşıydı.

Ben sana kaçmaya değil,
Sana kalmaya geldim.
Eksik cümlelerimi tamamlamaya,
Suskunluğumu senin adına konuşturmaya geldim.

Yüküm çoktu belki,
Ama omuzlarım niyetim kadar sağlamdı.
Seni yanıma almak dedim buna,
Kendimden va... Devamını Gör

Güvenmeyin insanların ağzından çıkan
duygusal sözlere…
Bazı cümleler kalpten değil,
boşluk doldurmak için kurulur.

Dil kolaydır;
seviyorum demek iki saniye,
gitmek bir adım sürer.
Zor olan, kalmaktır.

Gözyaşı da ölçü değildir,
sesin titremesi de.
İnsan en çok inanılmak istediği yerde
inandırır karşısındakini.

Sözlere değil,
sessi... Devamını Gör

Seni benim hayatıma uğratan kaderin de
Bir bildiği vardır elbet.
Her geliş rastlantı değil,
Her gidiş tamamlanmış bir cümledir belki de
Ruhun defterinde.

Zaman, bizi aynı satıra
Bilerek yazdıysa
Bir kelimen eksik olduğum içindir,
Ya da ben
Senin suskunluğuna denk düşen
Doğru sessizliktim.

Bazen bir insan
Ömürlük kalmak için gelmez;
... Devamını Gör

Doğru söz ağır gelir eğri kulağa,
Çünkü hakikat taşımaz içindeki terazi.
Yalanı pamuk yapmış kendine,
Gerçeği diken sanır, kanar.

Doğru söz bağırmaz aslında,
Sessizdir, sakindir, nettir.
Ama gürültüyü seven kulak
Sükûtu hakaret sayar.

İnsan çoğu zaman incinmez sözden,
Kendi yüzleşemediği aynadan incinir.
Hakikat vurmaz,
Sadece saklan... Devamını Gör

İnsan en çok mutlu olduğu zamanları hatırlarken acı çeker.
Çünkü hafıza, yaşanmış olanı olduğu gibi değil; artık geri gelmeyecek oluşuyla sunar insana. Mutluluk, yaşanırken hafifti; hatırlanırken ağırlaşır. Zaman geçtikçe neşe bir hatıraya, hatıra bir sızıya dönüşür.

O anlar geri gelmez ama içimizde bıraktığı iz kalır. Bir gülüşün yankısı, bir ... Devamını Gör

Senin iyi kitaplar okuman lazım,
Üzerine çok fazla gereksiz şey sinmiş.
Başkalarının cümleleriyle kirlenmiş omuzların,
Kendi sesini bastıran gürültüler birikmiş içinde.

Her duyduğuna inanmışsın,
Her söyleneni kader sanmışsın.
Oysa bilmezsin;
Bazı sözler insanı büyütmez, sadece ağırlaştırır.

Bir kitabın kapağını açmalısın,
İçinden rüzgâ... Devamını Gör

Bir anlık kesişti yollarımız,
Ne takvim biliyordu ne saat.
Kader, sessizce dokundu omzumuza,
“Tanışın” dedi, hepsi bu kadar.

Ama kalmak…
O başka bir imtihandı.
Her gün yeniden seçmekti birbirini,
Rüzgâr tersinden eserken bile
Aynı yerde durabilmekti.

Gülüş kolaydı,
Zor olan yorgunluktu.
Suskunlukta kaçmamaktı,
Kırıldığında kapıyı ça... Devamını Gör

Bir çağın eşiğinde durdu kalbim,
Göğsümde ateşten bir sancak gibi.
Adımı rüzgâra verdim,
Niyetimi göğe yazdım
Ve sevmeyi bir savaş bildim.

Ama kader,
Gerçek hisleri
Yanlış kalelerin kapısına götürdü.
Ben içimde ordu taşıyordum,
Onlar misafir sanıyordu sevgiyi.

Ben yeminle geldim,
Onlar hevesle karşıladı.
Ben kalıcıydım,
Onlar geçic... Devamını Gör

Mesafe dediğin, iki şehir arası değil bazen; iki kalp arasına sessizce çöken bir suskunluktur. Adını anınca içim ısınır ama ellerim boş kalır. Kalbim sana yürür, bedenim yerinde sayar.

Özlemek, sadece yokluğunu hissetmek değildir; varlığını her şeyde aramaktır. Bir şarkıda sesini duyarım, bir rüzgârda nefesini. Kalabalıkların ortasında bile adın... Devamını Gör

Başarısız olmuş insanlarla oturun.
Çünkü onların masasında unvanlar değil, hakikatler vardır.

Onlar konuşurken ses yükseltmez;
çünkü kendilerini ispat etme dertleri kalmamıştır.
Ego, başarıyla şişer;
başarısızlık ise insanı sadeleştirir.
Gereksiz olanı alır götürür,
geriye sadece gerçek olanı bırakır.

Başarısız olmuş biri size yol öğret... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman umudu yarına emanet eder; sevinci erteler, cesareti sonraya bırakır, sevgiyi “zamanı gelince” demekle avutmaya çalışır. Oysa hayat, söz vermez. Takvim yaprakları garanti değildir; nefes, her sabah yeniden bağışlanır.

Yarının hayali güzeldir, insana yön verir. Ama bugünü unutturacak kadar büyürse, fark etmeden hayatın kendisini k... Devamını Gör

Ağaca çıkarken, kırdığın dalın kıymetini inmeye çalışırken anlarsın.
İnsan da böyledir; yükselirken fark etmez ardında bıraktıklarını, sesi kısılmış duaları, incinmiş kalpleri… Çünkü çıkışta göz hep yukarıdadır; hız, hırs ve kazanma arzusu aklı kör eder. O an güçlü hissedersin, yüksekte olmanın sarhoşluğu vardır. Ama her yükseklik bir inişi çağırı... Devamını Gör

Hayatınızda iniş çıkışların olması seni korkutmasın. Düz bir çizgi, hayatı temsil etmez; hayat, kalp atışları gibidir. Bazen hızlanır, bazen yavaşlar, kimi zaman da seni endişelendirecek kadar düzensizleşir. Ama bil ki o ritim sürdükçe yaşam da sürer.

İnsan çoğu zaman sarsılmaktan korkar. Oysa sarsılmayan bir hayat, gelişmeyen bir hayattır. Düşü... Devamını Gör

Eğer yürüdüğün yolda hiç engel yoksa, durup düşünmen gerekir. Çünkü hayat, sadece düz yollardan ibaret olsaydı, kimse nereye gittiğini sorgulamazdı. Engel dediğin şey, yolun düşmanı değil; yolun öğretmenidir.

Taşlar ayağına takıldığında sabrı öğrenirsin. Yokuşlar nefesini kestiğinde gücünü tanırsın. Karanlık bastığında, içindeki ışığı fark eders... Devamını Gör

Bazı insanlar hayatımıza misafir olarak girer; iz bırakırlar ama kalıcı olmazlar. Gittikleri an, aslında bir şeyin bittiğini değil, bir şeyin tamamlandığını anlatırlar. Bu yüzden hayatından çıkmış insanları bir daha hayatına alma. Çünkü giden, sadece gitmemiştir; kalmamayı seçmiştir.

Unutma, ormanda bir ağacı ikinci kez gördüysen kaybolmuşsun de... Devamını Gör