Lütfen beni yirmi dört saat meşgul tut,
zamanın cebinde kaybolayım,
düşüncelerim kapıyı çalamasın içime.
Bir an durursam,
kalbim eski bir sızıyı yeniden hatırlıyor.

Konuş, susturma beni dünyayla,
bir ses olsun kulağımda
ve içimde yankılanan boşluk
kendi adımı duymasın.

Beynimin ıssız sokaklarına
bir kalabalık yerleştir,
gölgeler bile... Devamını Gör

Birinin kendini senden soğutması da
Allah’ın bir hikmetidir aslında…
Çünkü bazı uzaklıklar
kalbi öldürmek için değil,
kalbi uyandırmak için gelir.

Bir anda değişen sesler,
soğuyan bakışlar,
yarım kalan cümleler…
Hepsi birer işaret olur
anlayana.

İnsan en çok
tutunmak istediğine değil,
bırakılması gereken yere tutunurken yorulur.
Ve... Devamını Gör

Senin herkesin vardı da,
benim senden başka kimsem yoktu…
İşte en ağır yalnızlık da buradan başlar;
bir kalabalığın içinde
tek bir kişiye sığınarak yaşamak.

Sen adını başkalarının sesinde çoğaltırken,
ben seni içimde tek başına büyüttüm.
Bir çiçek gibi değil,
bir yara gibi…
ne kapandı, ne tam kanadı.

Sen gülüşünü paylaştın dünyayla,
... Devamını Gör

Bir anlık öfkeyle elimi bırakana değil,
ne olursa olsun sımsıkı tutana yanarım.
Çünkü insanı düşüren ayrılık değil,
geç kalan sadakat yakar.

Nice eller gördüm;
dokununca ısınan,
zor zamanda üşüyen...
Meğer bazı parmaklar
yalnızca güneşli havalarda sevmeyi bilirmiş.

Ben kırılana değil,
kırılırken susana incindim.
Giderken arkasına bak... Devamını Gör

Ben, adını geceye yazıp sabaha kadar silmeyen adamdım.

Vazgeçmek sandığın şey
bir yenilgi değil bende,
yalnızca kapısı kilitli bir eve
daha fazla çiçek bırakmamaktı.

Çünkü insan en çok
gidebildiği yerden değil,
istenmediği yerden yorulur.
Ve ben,
senin kalbinde misafir bile olmadığımı
geç öğrendim.

Oysa ne çok severdim seni;
bir d... Devamını Gör

Anıları özlediğinde
bir dur ve kalbine sor…
Özlediğin gerçekten geçmiş mi,
yoksa hayal ettiğin kişi mi?

Çünkü zaman,
acıtan şeyleri yumuşatır bazen;
gözyaşını unutturur,
ihaneti sislerin ardına saklar.

Bir kahkahayı hatırlarsın,
ama o kahkahanın ardındaki yalanı değil.
Bir bakışı özlersin,
ama o bakışın senden nasıl döndüğünü unuturs... Devamını Gör

Gemiyi ben batırdım, derler…
Limanı da ben yaktım sözde.
Oysa kimse sormadı bana,
neden denize küstüğümü.

Herkes enkazı konuştu,
kimse fırtınayı görmedi.
Dumanı gösterdiler parmakla,
ateşi kimin yaktığını değil.

Suçlu ilan edilmek kolaydı;
sessizdim çünkü,
kendimi anlatacak kadar
kalmamıştı içimde sesim.

Ben sadece
çok güvendiğim... Devamını Gör

Yanında kalmayacağın bir kalbe
gölge olma sevgili…
Bazı insanlar güneş gibi doğar,
ama akşam olmadan gider.

Sen bir tebessüm bıraktım sanırsın,
oysa içerde yankılanan sessizlik büyür.
Bir çiçek açtırdım dersin,
kökünde fırtına bırakırsın.

Dokunduğun her yürek
senin kadar kolay unutamaz kendini.
Çünkü seven,
gidenin ayak izlerini bile... Devamını Gör

Söylesene hafız,
İçi içine sığmayınca
hangi yola vurur insan?
Hangi denize bırakır
adını söyleyemediği kederi?

Bir gramofon çalar uzakta,
eski bir şarkı gibi çatlak,
her notasında biraz sen,
her susuşunda biraz ben.

İnsan bazen evine sığmaz,
duvarlar dar gelir nefesine.
Pencereler açılmaz olur,
gökyüzü bile alçak kalır
taşıdığı yük... Devamını Gör

Yorgunluk dedikleri
sadece omuzlara çökmez,
bir sandalyeye oturup dinlenince geçmez her şey…

Bazen bir bakarsın,
hevesin susmuş,
içindeki çocuk konuşmayı bırakmış.

Umut dediğin,
eskisi gibi ışıldamaz gözlerinde,
bir köşeye çekilmiş de
kendi kendine kararmayı öğrenmiştir.

Sabır…
en çok o yorulur zaten,
kimse fark etmez
en sessiz v... Devamını Gör

Der misin bir gün,
“Geç kaldım…” diye başlayıp
susarak tamamladığın cümleleri?

Ben o suskunlukta büyüttüm seni,
her gelmeyişinde biraz daha alıştım
yokluğunun gürültüsüne.

Çünkü bazı bekleyişler,
kapıya değil,
kalbin en kuytu yerine kuruluyor…

Ve sen bilmezsin,
insan en çok
“geldim” dediğin anlarda kırılır,
çünkü içinde çoktan git... Devamını Gör

Kaybedenlere bazı sorular vardır,
dil varmaz, kalp dayanmaz…
Çünkü bazı cevaplar,
insanı ikinci kez yıkar.

“Seni en çok ne kırdı?” diye soramazsın,
çünkü gözlerinde hâlâ o anın yankısı vardır.
Bir kelime daha eklersen,
yıkıntının altında kalır.

“Neden vazgeçtin?” diyemezsin,
çünkü bazen vazgeçmek değil,
zorla bırakılmaktır hayatın ell... Devamını Gör

Kalbi kırana uyku haram olmalıydı,
Gece onun vicdanında yankılanmalıydı.
Yastığa başını koyduğunda
Birinin susarak ağlayışı düşmeliydi içine,
Her göz kapayışında bir ah çalmalıydı kulağına.

Ama öyle olmadı...
Uyku en çok masumun gözünden kaçtı,
Gece en çok yaralıya uzun geldi.
Kıran rahatça döndü diğer yanına,
Kırılan sabaha kadar aynı a... Devamını Gör

Sevdim…
Öyle herkes gibi değil,
Adımı unuturken bile
Seni hatırlayacak kadar derinden.

Ama bir yerde sustu içim,
Bir yerde kırıldı sesim…
Çünkü sevgi yetmedi,
Saygı eksikti.

Bir adam için
Gitmek kolay değildir,
Hele ki kalbi hâlâ içerideyken…
Ama bazen kalmak,
Kendinden vazgeçmektir.

Ben seni bıraktım
Sevmediğimden değil,
Kendi... Devamını Gör

Ölüm değil ürkütüyor beni,
Bir son değil, bir geçiş sadece…
Asıl korkum,
Ardımda kalan bir sesin
Adımı fısıldayıp
Boşluğa düşmesi.

Birinin “gel” deyişi,
Duvara çarpıp geri dönmesi gibi…
Bir kalbin,
Beni çağırırken yalnız kalması gibi…

Toprak değil ağır olan,
Suskunluk ağır…
Bir daha duyamayacağım o tanıdık ses,
İçimde yarım kalan b... Devamını Gör

Olur da bir gün
Yük olursan omuzlara,
Adın sessizce silinirse dillerden
Ve dünya sırtını dönerse sana…
Korkma.
Ben hâlâ buradayım.

Kapını çalmam belki,
Çünkü bazen ses bile yorucu olur,
Ama bil ki
Bir köşede seninle aynı geceyi yaşıyorum.

Ararsan…
Sana güneş getiremem belki,
Yaralarını saramam mucizelerle,
Ama dizimin dibinde bir y... Devamını Gör

Her sabah aynaya bakıp
Bir yalanı üzerime geçiriyorum,
Dikişleri gülüşten yapılmış,
Ama içi sessiz çığlıklarla dolu.

“İyiyim” diyorum,
Sanki bu kelime
Bir zırh gibi koruyacak beni hayattan…
Oysa en çok o kelimenin içinde yaralanıyorum.

Omuzlarım taşıyamıyor artık
Sahte hafiflikleri,
Her adımımda biraz daha çöküyor içim,
Ama kimse duy... Devamını Gör

Bir kalbin kapısına vardım,
Elimde kırmızı bir umut,
Sevginin en sıcak tonuyla
Üşüyen duvarlarını boyamak istedim.

Dokundum…
Ama taş gibiydi bazı duygular,
Ne kadar ısıtsam da ellerimle
İçine işlemedi bir tek damla hayat.

Ben renk getirdim,
O karanlığı seçti.
Ben ışık oldum,
O gözlerini kapattı.

Anladım ki;
Bazı kalpler donmaz so... Devamını Gör

Sil gitsin dedin ya,
Sanki insan kalbini dosya gibi siler…
Oysa bazı hisler vardır,
Ne gider ne kalır,
Tam ortasında bekler insanın,
Adı konmamış bir sancı gibi.

Net olmayan her şey dert olur, evet,
Çünkü belirsizlik en sessiz yaradır.
Ne “git” dersin, gidebilir,
Ne “kal” dersin, kalabilir…
İnsan en çok yarım bırakılan cümlelerde kaybol... Devamını Gör

Aşk, uslu bir çocuğun duası değil
Dağ başında yankılanan bir isyandır,
İçinde büyüttüğün o sessiz çığlık
Bir gün adını bile yakar.

Susarsın…
İçinde kurşun gibi biriken kelimelerle,
Gözlerin konuşur,
Kalbin bir savaş meydanına döner.

Konuşursun…
Her cümle bir mermi olur,
Sevdiğine değil belki,
Ama kendine isabet eder en çok.

Yazars... Devamını Gör