Allah’a havale ettiysen ey gönül,
Bırak artık o ağır yükü omuzlarından.
Kul değil, kül dahi tartılacak olsa,
İçini ferah tut, kalbine genişlik ver.

Dertlerin en büyüğünü O’na verdin mi,
Artık sırtın yere gelmez, dizin bükülmez.
Zalimler plan kursa, felek ters dönse,
O’nun izni olmadan bir yaprak bile kıpırdamaz.

Havale e... Devamını Gör

Başkalarına olan tahammülsüzlüğümü görseydin,
Bir an bile dayanamazdın o bakışlarıma.
Her kusur bir hançer, her hata bir ateş,
Herkese karşı içimde fırtınalar kopar durur.

Ama sana gelince…
Zaman durur, öfke susar, sabır çiçek açar.
Senin en küçük yaramazlığın bile
Bir bahar yağmuru gibi düşer içime.

Başkalarının tek söz... Devamını Gör

Nefsini öldürünce kalbin dirilecek,
O kibirli tahtı devrilince içinden,
Yıkılacak bütün putlar, bütün yalanlar,
Ve o vakit atacaktır ilk gerçek nefesini.

Gurur, ağır bir zırhtı omuzlarında,
Her adımda daha derine gömerken seni.
“Ben” dedikçe küçüldün, daraldın,
“Ben” öldükçe genişledi âlemin içinde yerin.

Nice kez boğuld... Devamını Gör

Yükseldikçe merdiven, daralır nefesim,
Her basamak bir imtihan, her tırmanış bir yara.
Sabır denizi derler buna,
İnsan içinde boğulur, sessizce, fark ettirmeden.

Dalga dalga biriken “az daha”lar,
“Biraz daha dayan”lar doldurur ciğerimi.
Deniz berrak görünür uzaktan,
İçine giren bilir:
Burada boğulmak su içmeden olur.

... Devamını Gör

Bir kayıkta yapayalnız, enginlerdeyim,
Dalgalar vurur göğsüme, rüzgâr ezer beni.
Bu dünya bir gurbettir, ey can,
Ölümü özleten, hasreti körükleyen diyar.

Burada her nefes bir veda,
Her gülüş bir yarım yalan.
Ağaçlar kök salar ama meyve vermez kalbe,
Sevdalar solar, ömürler tükenir ansızın.

Mekân-ı menfâ bu, sürgün yurdu,... Devamını Gör

Gizleme o ateşi, ey âşık gönül,
İçinde yanan koru avuçlarında saklama.
Bir bakış, bir dokunuş, bir kelime yeter,
Sevdiğini belli et; yarın çok geç olabilir.

Gizlersen, rüzgâr alır kokusunu,
Başkaları duyar o sessiz feryâdını.
Gözlerinle söylediğin o bin bir kelimeyi,
Dudaklarınla haykır; susmak ihanet olur.

Sevda, gizli ... Devamını Gör

Kurulsa pazarın hiçe gidersin,
Zatını âlemde cevher mi sandın?
Bir zerre tozsun sen, ey nâdan gönül,
Kibriyle dolmuş bir boş kâse sandın.

Herkes alır satar, kimi ucuz, kimi paha,
Sen kendini elmas sanıp durdun âh.
Fâni bâzâra malın ne ki kıymeti?
Bir nefeslik rüzgâr, bir avuç toprak oldun.

Cevher zannettin o nefs-i emmâr... Devamını Gör

Eski beni ben öldürdüm,
sessizce, bir gece yarısı,
hiç kimseye fark ettirmeden.
Çünkü o, herkesi kurtarmaya koşarken
kendi kanatlarını yakıyordu yavaş yavaş.

Elleri hep başkalarının yaralarındaydı,
kendi yaralarını görmezden gelirdi.
Geceleri “Biraz daha dayan” derdi,
gündüzleri gülümserdi,
içinde fırtınalar koparken. ... Devamını Gör

Bir aynada değil, bir bakışta gördüm onu,
Olabileceğim kişiyi, eksiksiz, dimdik,
Yüreği fırtınalara liman olmuş,
Gözleri yıldızları avuçlarında taşıyan.

O an kırıldı içimde sessiz bir cam.
Huzur, o eski dost, kapıyı çekip gitti;
Yerine bir ateş bıraktı, sönmez,
Her nefeste yakar, her uykuda çağırır.

Artık yetmiyor gündüz... Devamını Gör

İkinci şans mı?
Hayır, inanmam artık.
Yüreğim öğrendi
bazı kapılar bir kez açılır.

Sen gittiğinde
götürdün yarımı da.
Geri kalan yarım
hâlâ seni arıyor geceleri.

Affetmek ayrı şey,
unutmak bambaşka.
Affettim belki
ama izlerin kazındı içime.

İşim seninle bitmedi,
bitiremem de hiç.
Ölüye küsmek olmaz derler,
ama sen öldürdün be... Devamını Gör

Bazen en derin dua,
dudakların kıpırdamadan edilir.
Yürek bilir ne söyleyeceğini
kelimeler yalnızca gürültü katar.

Konuşmak kolaydır,
susmak ise cesaret ister.
Söylenmemiş bir "üzgünüm"
bazen en içten özürdür.

Dilini tut, diyor bilge,
çünkü her söz bir tohum
kimi çiçek açar gönüllerde,
kimi diken bırakır iz.

En güçlü i... Devamını Gör

Ben en çok
inandığım yerlerden kırıldım…
Yabancılar değil,
“asla yapmaz” dediklerim dağıttı içimi.

Bir bakışa yuva dedim,
bir sese huzur…
Meğer insan bazen
kendi kurduğu hayalin altında kalıyormuş.

Çok bekledim;
gelmeyeni,
değişmeyeni,
bir gün beni anlayacak sandıklarımı…

Ama zaman öğretti;
her güzel söz samimiyet değildir,
her ... Devamını Gör

Hiç mi durup düşünmedin…
Bir insan sana bütün kalbiyle bakarken
neden gözlerini kaçırdığını?
Neden sevgiyi,
hep kaybedince anlayacak kadar geç kaldığını…

O sana sesini yükseltmedi belki,
ama sustuğu her gece
içinde biraz daha kırıldı.
Sen “alışır” sandın,
oysa insan en çok
değer görmediği yerde yorulurmuş.

Birinin sevgisini cepte gör... Devamını Gör

İnsan bazen bir kalbi kırarken
sadece bir cümle söylediğini sanıyor…
Oysa bazı sözler,
bir insanın içine ömür boyu çöken sessizlik oluyor.

Sevdiklerimizi hep var sanıyoruz;
sanki yarın yine arayacakmışız gibi,
sanki kırdığımız gönlü
bir kahveyle, bir gülüşle onaracakmışız gibi…

Ama hayat,
beklemeyi sevmiyor.

Bir gece ansızın bir hab... Devamını Gör

Hayat seni yormuşsa,
yükün ağır olduğundan değil bazen…
Yanında yürüyenlerin
omzuna değil, kalbine bastığındandır.

İnsan yolu da taşır, acıyı da…
Ama en çok,
aynı göğe baktığı insanların
gölgesinde üşür.

Bir yabancının kırdığı yer geçer de
bir “yoldaşın” sustuğunda
içinde uzun bir kış başlar.
Çünkü insanı düşman değil,
güvendiği yor... Devamını Gör

İnsan sahipken anlamıyor bazı şeyleri…
Bir sesin huzur olduğunu,
bir elin güven verdiğini,
bir kalbin gerçekten ev olabileceğini…

Hep var sanıyoruz çünkü;
sabah mesajlarını,
alıştığımız gülüşleri,
yanımızda duran insanları…
Sanki gitmek,
sadece başkalarının başına gelirmiş gibi.

Sonra bir gün
bir eksiklik oturuyor hayatın tam ortasın... Devamını Gör

Kim demiş geceler sessiz diye…
Gece dediğin,
insanın kendinden kaçamadığı yerdir.

Gündüz herkes güçlü görünür;
kahkahalar saklar kırıkları,
kalabalıklar susturur iç sesi.
Ama gece…
gece olunca insanın içine
kim varsa geri gelir.

Bir cümle gelir mesela,
yıllar önce duyduğun…
Tam uyuyacakken oturur başucuna.
Bir yüz belirir karanlıkta... Devamını Gör

Bir insan en çok,
gittiği yolları değil,
geri dönemediği kalpleri özlermiş…

Gece olunca anlıyor insan,
gündüz susturduğu her şeyin
karanlıkta daha yüksek konuştuğunu.
Bir sigara dumanı gibi çöküyor hatıralar masaya,
ve insan en çok da
“keşke” kelimesine yeniliyor.

Bir zamanlar gururla sustuğun ne varsa,
şimdi uykularının tam ortasında... Devamını Gör

Karşına çıkarken niyetim yara olmak değildi,
Ben sadece omzunda duran huzur olmak istedim…
Bir “biz” kurulsun diye geldim,
Savaşmaya değil, aynı kalpte susmaya geldim.

Ama sen,
Sevilmeyi bile yük saydın bana.
Sanki bir insanın içten kalması suçmuş gibi,
Kalbimi avuçlarında yargıladın sessizce.

Oysa ben;
Ne eksiltmeye geldim hayatını,
... Devamını Gör

Merhamet bilmeyen kalbinden öpüyorum,
Çünkü artık kırılacak bir yanım kalmadı…
Ben senin en sessiz savaşındım,
Sense beni en gürültülü yalnızlığınla yendin.

Bir zamanlar adını içimde taşırken
Dünya daha az acımasızdı sanki…
Şimdi adını anınca bile
İçimde eskiyen bir mezar taşı sızlıyor.

Benim seninle olan savaşım bitti artık,
Kılıçları... Devamını Gör