Her gün bir şey eksilir hayatımızdan,
Bir ses susar, bir yüz uzaklaşır.
Dün çok önemli sandığın bazı şeyler,
Bugün kalbinin kıyısında yavaşça unutulur.

Bir gün değişir insan, fark etmeden,
Aynı aynaya başka biri bakar.
Dün peşinden koştuğu ne varsa,
Bugün ardında bırakıp yoluna bakar.

Çünkü zaman öğretir en sessiz hâliyle,
Hiçbir acını... Devamını Gör

Hoş geldin Eylül, serin rüzgârınla,
Bir başka hikâye yaz yapraklarında.
Bize en güzelinden getir ne olur,
Umut yeşersin kalplerimizin bağında.

Al götür içimizde kalan hüzünleri,
Sessizce sar yarım kalan günleri.
Biraz huzur bırak avuçlarımıza,
Biraz da güzelleştir bekleyen düşleri.

Yollarımıza ışık, gönlümüze ferahlık,
Düşlerimize cesa... Devamını Gör

Kendine ait tek seferlik bir hayat,
Başkalarının gölgesinde tüketilmez.
Herkesi mutlu edeceğim derken,
İnsan kendi kalbini ihmal etmez.

Bir ömür, başkalarının sözüyle yaşanmaz,
Her yol başkasının istediği yere çıkmaz.
Bazen durup kendine sormalısın;
“Ben nereye gidiyorum?” diye, korkmadan.

Kim ne der diye sustuğun her cümle,
İçinde büy... Devamını Gör

Ağlamak ki zayıflık değildir,
Kalbin dile gelmeyen hâlidir.
İnsan bazen bir damla gözyaşında,
Ömrünün susturduğu cümleleri söyler.

Öyle anlar vardır ki kelimeler yetmez,
Ne anlatsan eksik, ne sussan tamam…
Gözlerden süzülen sessiz bir damla,
Bin cümleden daha ağırdır bazen.

Kimse bilmez içinde ne fırtınalar var,
Gülüşünün ardında kaç g... Devamını Gör

Yollarda eksildim, sustum, yoruldum,
Her adımda biraz kendimden oldum.
Geceler içime çöktü usulca,
Ben eve değil, kendime döndüm sonunda.

Bir zamanlar “ev” sandığım yerler vardı,
Kapısında umut, içinde sevda.
Meğer insan bazen bir eve değil,
Kendisinden kalan son yere sığınıyormuş hayatta.

Yolda parçalanmak kolaymış meğer,
Zor olan kır... Devamını Gör

Alacağın olsun be huzur,
Ben seni beklerken ömrümden oldum.
Her şey üst üste geldi de bir bir,
Bir tek sen gelmedin… ben de sustum.

Kimi yaralar kanamaz, iz bırakır,
Kimi gidişler kapıyı sessiz kapatır.
İnsan bazen birini değil,
Onunla kurduğu hayatı arar.

Gece çöker, şehir susar,
İçimde adını bilmediğim bir sızı.
Herkes bir yerlere y... Devamını Gör

Ben hâlâ
sana söyleyeceklerim varmış gibi,
her susuşumun içine
bir cümle daha saklıyorum.

Günler geçiyor,
ben içimde seni anlatacak
kelimeler biriktiriyorum.
Sanki bir gün karşıma çıkacakmışsın gibi,
sanki bütün suskunluklar
bir gün dile gelecekmiş gibi…

Sana anlatamadığım ne varsa
gecelere bırakıyorum,
geceler de sabaha kadar
beni... Devamını Gör

Tanıdık bir mevsimin yolunu gözlüyorum,
Rüzgârında eski bir hatıra saklı.
Sanki çok öncelerden kalmış bir yüz,
Kalbimin unuttuğu bir yerde saklı.

Kâlu Belâ’dan beri arar gibiyim,
Adını bilmeden beklediğim seni.
Belki bir ömrün değil,
Bin ömrün içinden seçtim ben seni.

Ne zaman bir bahar dokunsa geceme,
İçimde tanıdık bir sızı uyanır.
... Devamını Gör

Bazen uzaklaşmak gerekir,
ardına bakmadan, sessizce…
Çünkü bazı yollar insanı götürmez,
yalnızca kendinden eksiltir.

İnsan herkesten kaçabilir,
kalabalıklardan, seslerden,
hatta sevdiği insanların gölgesinden…
Ama en zor kaçış,
kendi içinde susturduğu yaralardandır.

Bazen gitmek vazgeçmek değildir,
kendine yeniden dönmektir.
Bir kapı... Devamını Gör

Bir gün biri sana, “Kimse sevemez benim kadar,” derse, Sakın o sözlerin gölgesinde kendini kaybetme. Ben sana öyle bir sevda bıraktım ki kalbinde, Benden sonra da sevilmeye hakkın var, unutma.

Ben seni kendime mahkûm etmek için sevmedim, Gidersen ardından kırgınlıkla bakmadım. Sevgi, “Benimsin” demek değildir hiçbir zaman, Ben seni özgür bırakac... Devamını Gör

Tren geçti, ben kalakaldım camda,
Ardımda uzayan raylar gibi bir ömür.
Herkes bir yere sığdı sonunda,
Bense hâlâ arıyorum bir avuç toprak, bir omuz.

Atlar koştu yeşilin içinden özgürce,
Kimse sormadı nereye, niçin, ne zaman.
Bense sormadım bile kendime,
Sadece pencereye yaslandım, sadece durdum yorgun bir zaman.

Eşyamı topladım, her şey... Devamını Gör

Manzara ne kadar güzel olursa olsun,
Senin gözlerin değince başka görünür dünya.
Gökyüzü maviliğini senden öğrenir sanki,
Bulutlar bile susar, seni izlerken uzaktan.

Bir kelebeğin kanadında bulurum seni,
Sessizce konar içimde en güzel yere.
Adını söylemeden de tanırım seni,
Çünkü bazı insanlar kalbe bakarak sevilir.

Gözlerini izledikten... Devamını Gör

Bir gönül ki hasret ile yanar dağ olur,
Her gece sükût içinde bir niyâz olur.
Vuslatın ümîdiyle beklerse sabır,
İmkânsız denilen yol, nihâyet bir râh olur.

Gözler ki uzaklarda bir hayâle dalar,
Her hatıra gönülde eski bir iz bırakır.
Kader nice yolları kapatsa da insana,
Hak isteyen yürek, kendine bir kapı bulur.

Ne her ayrılık nihâyett... Devamını Gör

Gece geç saatlere kadar uyanık kalırım,
Oysa uyumaktı eskiden en sevdiğim şey.
Şimdi geceler uzuyor, sabahlar gecikiyor,
İnsan bazen kendi sessizliğinde kayboluyor.

Şehrin ışıkları uzakta, ben karanlıktayım,
Herkes kendi hayatında, ben düşüncelerdeyim.
Bir tek gökyüzü biliyor içimden geçenleri,
Ay bile susuyor, ben sustukça derinleşiyorum.... Devamını Gör

Değerini bilmeyene kendini anlatma,
Ne kadar güzel olsan, gözünde görünmezsin.
Bir gönül kıymet bilmiyorsa eğer,
Deniz olsan da susuzluğunu gideremezsin.

Herkese aynı değeri verme hayatta,
Çünkü herkes taşıyamaz kalbinin ağırlığını.
Kimi bir damla sevgiyi bile ziyan eder,
Kimi ömrün boyunca arar bir damla sadakati.

Sen kendini eksiltme,... Devamını Gör

Bazen çıkış yolu yok diye değil,
Aynı yöne bakmaktan vazgeçmediğimiz için sıkışırız.
Oysa hayat, yalnızca baktığımız yerden ibaret değildir;
Bazen yön değiştirmek, kendini yeniden bulmaktır.

Bir kapı kapanır, önümüzde duvar sanırız,
Oysa başka bir kapı vardır, görmeyi unuturuz.
Israrla aynı yerde beklerken yıllar geçer,
Kaderi değil, bakış... Devamını Gör

Ne bereketli evlatlarmış, anne,
İhanet ede ede bitiremediler.
Her defasında biraz daha kırıldık,
Ama içimizdeki insanı tüketemediler.

Kimi yüzümüze kardeş gibi güldü,
Arkamızdan en ağır sözü söyledi.
Biz sustuk diye kendini haklı sandı,
Oysa sessizliğimiz her şeyi gördü, bildi.

İhanet bazen düşmandan gelmez,
En acı olanı güvendiğinden ... Devamını Gör

1. Görüş — “Ölüm, yaşamın kaçınılmaz amacıdır.”
İnsan doğduğu andan itibaren aslında ölüme doğru yürümeye başlar. Aldığımız her nefes, bizi biraz daha sona yaklaştırır. Çocukluk gençliğe, gençlik yaşlılığa, yaşlılık ise ölüme dönüşür.
Bu açıdan bakarsak, hayat dediğimiz şey belki de ölümle tamamlanan bir yolculuktur.
İnsan yaşar, sever, kaybeder... Devamını Gör

Geçmişi tekrar edemezsin, ne kadar istesen de,
Aynı sokaktan geçsen bile, aynı insan değilsin artık.
Dün bıraktığın yerde duruyor sanırsın hayatı,
Oysa zaman çoktan yürümüş, seni de peşinden sürüklemiştir.

Bazı anılar vardır, yıllar geçse de eskimez,
Bir fotoğraf kadar sessiz, bir yara kadar derindir.
Geri dönüp değiştirmek istersin bazı cü... Devamını Gör

Bazen insan gitmek zorunda kalır;
çünkü kalmak, taşıyamayacağı kadar ağır gelir.
Ama insanın asıl karakteri,
giderken ardında bıraktıklarında belli olur.

Kimse kimsenin hayatında zorla tutulamaz.
Gitmek isteyen gider, kapılar açılır, yollar ayrılır.
Fakat giderken bir insanın onurunu,
emeğini ve geçmişte yaşanan güzel günleri çiğnemek;
öz... Devamını Gör