Ne tam bir ağlayıştır ne de konuşabilecek kadar güçlü bir suskunluk… Daha çok, içinden geçenleri kendine bile anlatamamanın ağırlığıdır. İnsan kalabalıkların ortasında da yaşayabilir bunu; gürültü akar, hayat devam eder, ama sen bir boşluğun içinde sabit kalırsın. Zaman yürür, sen yerinde sayarsın.

Çaresizlik, bir şey yapamamak değildir sadece. ... Devamını Gör

Kalbini sakinleştir, burası Dünya;
Her şey acele, herkes yaralı.
Gök bile bazen çatlak taşır içinde,
Yağmur, suskunluğunu böyle anlatır.

Burada umut, ceplerini yırtar gecenin,
Sabahlar hep biraz geç gelir.
İyilik, çoğu zaman yanlış adrese gider,
Ama yine de yolunu şaşırmaz.

Kalbini sakinleştir;
Kırılan her şey kayıp değildir.
Bazı şey... Devamını Gör

Ay’ı bilmem, ama tutulmak güzel şey…
Bir ihtimale yakalanmak gibi,
kaçmak isterken kalbi ele veren bir sessizlik.

Tutulmak; umuda düşmektir ansızın,
hiç gelmeyecek sandığın bir sabaha
ışık bırakmaktır gözbebeklerinde.

Sevgiye tutulmak,
kendi yarana merhem aramazken
başkasının acısında kendini unutmak,
bir kalbi incitmemek için
kendi k... Devamını Gör

Sen doğru sevgiyle sevilmiş
yanlış bir insandın.
Kalbine konan merhamet,
sana ağır geldi belki;
çünkü bazı yürekler
sevilince büyümez,
utanır.

Sana temiz bir niyet uzandı,
sen kirlenmiş alışkanlıklarını tuttun.
Sevgi sana sığınak oldu,
sen onu geçici bir durak sandın.
Oysa bazı insanlar
sevilince kaçmaz,
iyileşir…
sen kaçtın.

Ben... Devamını Gör

Çok güzel insanlar var;
Aynaya küsmeden bakabilen,
Ama kalbine her baktığında
Sessizce kanayan…

Gülüşleri düzenli,
Cümleleri tertipli,
Kimse bilmez
İçlerinde devrilmiş kaç gece var.

Omuzları sağlam sanılır,
Herkes yükünü onlara bırakır.
Kimse sormaz:
“Sen ne zaman yoruldun?”

Çok güzel insanlar var;
En çok anlayan,
En az anlatan…... Devamını Gör

İyi olmak istiyorum sadece;
Kazanmadan da gülümseyebilmek,
Herkesin sustuğu yerde
Kalbimi bağırmadan savunabilmek.

İyi olmak istiyorum;
Kırıldığım yerden kin üretmeden,
Bana taş atana ekmek uzatamasam bile
Hiç değilse taş olmadan durabilmek.

İyi olmak istiyorum sadece;
Herkes haklıyken susmayı seçmek,
Hesap sormayı değil
Hesabı kalbi... Devamını Gör

Elinden geldiğince herkese yardım et,
Çünkü iyilik, muhatabını seçmez.
Bir kalbe dokunduğunda
Kimin hak ettiğini sormaz,
Senin kim olduğuna bakar.

Onlar layık değilse bile, Sen layıksın.
Merhameti kirletmeyen sensin,
İyiliği pazarlık konusu yapmayan.
Karşılık beklemeden uzanan el,
En çok sahibini yüceltir.

Unutma,
İyilik bazen yanlış... Devamını Gör

Merhameti olan, merhametsizlikle denenir.
Sabırlı olan, beklemenin en uzunuyla…
Sadakati bilen, ihanete en yakın yerden sınanır.
İnanan, şüphenin en karanlık eşiğinde durdurulur.

Çünkü insanı olgunlaştıran şey, bildiği doğrular değil; o doğruları koruyup koruyamadığı anlardır.
Kolay olanı herkes yapar.
Zor olan, karakteri açığa çıkarır.

... Devamını Gör

Neyim olursan ol,
bir tebessüm kadar kısa,
bir dua kadar uzun ol hayatımda.
Ama hayal kırıklığım olma…
Kalbim orada üşüyor,
ve ben seni üşürken tanıyamam.

Sen bir eksik olabilirsin,
tamamlanmamış bir cümle gibi.
Ama bırak yarım kalsın,
kırık olmasın.
Çünkü kırıklar çoğalınca
umut sesini kaybediyor.

Ben senden mucize istemiyorum,
sa... Devamını Gör

Ne anlatacak bir cümlem kaldı,
ne de susuşumu paylaşacak bir omuz.
Ya sensizlik susturdu beni,
ya da kalbim, yaklaşan bir vedaya hazırlanıyor.

Sensizlik bazen bağırmaz,
kapıyı çarpmaz, iz bırakmaz.
Usul usul çöker insanın içine,
kelimeleri tek tek söndürür.
Bir zamanlar sen diye atan kalbim,
şimdi adını bile fısıldamaya cesaret edemiyor.... Devamını Gör

İnsan bazı şeyleri yaşatırken ölür.
Ben seni yaşatmak için kendimi eksilttim.
Bir gün daha dayanayım diye sabrımı budadım,
bir umut daha yeşersin diye sessizliğimi suladım.
Kimse görmedi; çünkü emek toprağın altında kalır, meyve herkesin eline düşer.

O ağaç büyüdü.
Dallarını senin için genişletti,
gölgesini serin, meyvesini bol verdi.
Ama... Devamını Gör

İnsan en çok, kendisine benzemeyene kırılıyor.
Sırtından vuranları tanırsın; acısı keskindir ama öğretir.
Kalbinden öpülen yer ise sessizdir, orada incinmek utançla karışık bir şaşkınlık bırakır.
Çünkü kötülük beklediğin yerden değil,
iyiliğe inanmayı seçtiğin yerden gelir darbe.

Ben sana yük olmadım, yaralarını kullanmadım,
zayıflığını sil... Devamını Gör

Ben, kalabalıkların içinde sessizce duran ama içi hiç susmayan biriyim. Herkesin kolayca geçtiği şeylerde durur, düşünür, tartarım. Çünkü benim için hayat, yüzeyden yaşanacak kadar basit olmadı hiçbir zaman. Duygularımı aceleye getirmedim; seviyorsam derin sevdim, kırıldıysam sessizce taşıdım. İçimde büyüyen her şey, zamanla oldu.

Ben çoğu zaman... Devamını Gör

Duvara asılı duran akrep ile yelkovan, her anı eşit sanır ama kalp öyle ölçmez zamanı. Seninle geçen bir saat, sensiz geçen bir saatle aynı değildir; çünkü zamanın ağırlığı mekâna değil, hisse bağlıdır.

Sen varken bir saat, içi dolu bir cümle gibidir. Kelimeler acele etmez, suskunluk bile anlam taşır. Dakikalar yürür ama yormaz; insan farkına va... Devamını Gör

Sana baktığımda anladım bunu.
Giderken sandığın gibi beni değil,
sadece sende bıraktıklarımı taşıyorsun artık.
Sesim kadar varsın, sustuğum kadar eksiksin.

Ben sana ne verdiysem,
sen ancak o kadardın.
Fazlası hayalimdi,
eksiği cesaretin.

Bir insana fazla kalmak mümkün değilmiş;
fazla olan, hep verenmiş.
Ben yorulana kadar anlattım,
s... Devamını Gör

İnsan en çok, yükünü koyduğu omuz çökünce yoruluyor.
Anlatacak birini bulmak değil mesele;
anlatırken eksilmemekti aslolan.
Ben seni, dertlerimi çoğaltanlardan değil
hafifletenlerden sanmıştım.

Her insan biraz sığınak arar bu hayatta.
Rüzgâr sert estiğinde
iki kelimeyle ısınabileceği bir yer…
Ben seni orası bildim.
Meğer bazı kapılar içe... Devamını Gör

İnsan, en çok alıştığı şeyin gidişine ağlar.
Çünkü kalp, hikmeti değil hatırayı önce tutar.
Oysa bu hayat, kalması gerekeni sevgiyle saklar;
yük olanı ise acıtarak da olsa senden uzaklaştırır.
Her gidiş bir kayıp değildir,
bazıları korunmadır.

Biz çoğu zaman
kalbimize dokunanı hayır sanırız,
canımızı yakanı ise şer.
Ama insanın gözü duyg... Devamını Gör

Eskisi gibi bakamaz kimseye, çünkü bir kez çöken şey sadece inanç değil,
dünyayı tutan dengedir.
İnsan güvenle açar kapılarını; o kapılar kırıldığında, aynı içeriye bir daha davet çıkmaz.

Güveni sarsılan insan daha az konuşur,
daha çok tartar.
Herkesi suçlamaz ama kimseyi de sorgusuz sevmez artık.
Kalbi yerindedir hâlâ, ama etrafı duvarla... Devamını Gör

İnsan, acının kıyısında dururken konuşmayı sever.
Uzaktan bakınca her yara küçüktür,
her yük taşınabilir,
her sabır öğütle ölçülebilir sanılır.
Oysa ateş, içine düştüğün yerdedir;
dumanı başkasının gözüne bile değmez bazen.

Yaşamadığın bir sızıyı anlatmak kolaydır,
çünkü bedelini sen ödemiyorsundur.
Geceyi uykusuz geçirmeyen,
sabahın ağı... Devamını Gör

Ne bir cümle kalır geriye tutunacak,
ne de bir ses yankılanır hatırlatacak kendini.
Sessizlik, bağırmaktan daha güçlüdür bazen;
çünkü iz bırakmadan çekilir insan.

Ben susmayı seçtiğimde,
aslında kendimi savunmaktan vazgeçmiş olmayacağım.
Sadece artık anlatmaya değmeyen bir yere
kelimelerimi harcamayacağım.
Her açıklama biraz daha eksiltiy... Devamını Gör