Rabbim,
kendimi Sana şikâyet etmeye geldim.
Dilime dolanan sözlerden değil, kalbimde biriken suskunluklardan geldim.
Anlatamadıklarımı bilen Sensin; gecelerin içime çöken ağırlığını, gülüşlerimin ardına sakladığım yorgunluğu en iyi Sen görürsün.

Rabbim,
ben kendimden yoruldum.
Sabret dedikçe içimde taşan sızıdan, güçlü görünmeye çalıştıkça ... Devamını Gör

İnsan bazen her şeyi kaybedince kim olduğunu hatırlar.
Kalabalıklar çekilince adı sessizliğe düşer insanın, ve ilk kez kendi sesiyle tanışır.

Gidenler olur;
omzundan tutan eller, yarına dair verilen sözler…
Bir bir eksilir dünya, fazlalıklar dökülür üzerinden
acıya benzeyen bir arınmayla.

O zaman anlar insan:
Güç sandığı şeylerin aslında... Devamını Gör

Neydi bizi birbirimize
Bu kadar yaklaştırıp
Bir türlü kavuşturmayan?
Aynı gökyüzüne bakıp
Farklı yıldızlardan dilek tutmamız mı,
Yoksa susmayı
Sevmeden daha çok öğrenmemiz mi?

Ellerimiz mesafeyi tanıyordu,
Kalplerimiz cesareti…
Ama arada bir şey vardı,
Adını koyamadığımız,
Yaklaştıkça büyüyen
O görünmez duvar.

Zaman mıydı aramıza g... Devamını Gör

Hep dik durmak zorundayım,
Biliyorsun annem…
Çünkü düşersem
Beni tutabilecek kimse yok.

Omuzlarım küçükken
Sen yaslanırdın diye büyüdü,
Şimdi ben
Herkesin yükünü sessizce taşıyorum.
Ama kimse sormuyor,
Bu kadar ağırlık
Bir kalbe fazla değil mi diye…

Geceleri sana konuşuyorum annem,
Duymasan da olur,
Ben alışığım cevapsızlığa.
Sade... Devamını Gör

Gözler yorgunsa,
Çaresi uyku değildir…
Çünkü bazı yorgunluklar
Kapanınca geçmez,
İçeride bir yerde
Uyanık kalır.

Ne kadar uyusan da
Dinlenmez bakışların,
Eğer gördüklerin
Kalbinden ağırsa.
İnsan en çok,
Görmek zorunda kaldıklarından yorulur.

Gözler anlatır;
Söylenemeyen cümleleri,
İçine gömülen çığlıkları,
Yutulan hayalleri…
O y... Devamını Gör

Zaman her şeyi affeder derler,
Ama ben zaman değilim…
Unutmak bana öğretilmedi,
Susmakla terbiye edildim sadece.

Hepiniz aklımdasınız,
Adınızı anmamam affettiğim sanılmasın.
Bazı sessizlikler
En gür hatırlayıştır.

Gülen yüzlerin ardında
Hangi yarayı sakladığınızı da bilirim,
Ama bilmek,
Her şeyi mazur görmek değildir.

Zaman siler ... Devamını Gör

Seni ayakta tutan nedir diye sorsalar,
Yıkılacak bir yer bulamadım derim.
Çünkü her duvarım,
Daha önce yıkılmıştı zaten,
Ve ben enkazın üstünde
Yaşamayı öğrenmiştim.

İçime attım;
Sesimi, gözyaşımı, yarım kalan cümlelerimi…
Kimse duymasın diye değil,
Kimse daha fazla kırılmasın diye.
Ama insan,
En çok kendini sustururken yoruluyor.

G... Devamını Gör

Çok sevmek yetmez,
ateş gibi yanmak marifet değil;
mühim olan
yakmadan ısıtabilmek bir yüreği.

Sevgi,
sesini yükseltmeden anlaşılabilmektir,
kırmadan konuşmak,
incitmeden susabilmektir bazen.

Güzel sevmek;
gitmemek değil, kalabilmektir,
zor zamanlarda bile
aynı cümlede durabilmektir.

Çok seven herkes ağlar,
ama güzel seven
gözya... Devamını Gör

Acı çekmemiş biriyle yapılan
Her sohbet biraz gevezeliktir;
Sözler çoktur ama ağırlığı yoktur,
Cümleler uçar, yere basmaz.

Çünkü acı
İnsanın sesine çatlak bir derinlik katar,
Susmayı öğretir önce,
Sonra konuşmanın bedelini.

Yarası olmayan
Her şeyi bilir gibi anlatır,
Ama bir cümleyi taşımayı bilmez;
Yükü olmayan omuzlar
Hayatı hafif... Devamını Gör

Üzülünce,
Yalnız hissedince kime gidiyorsunuz?
Bir kapı var mı içinizde açılan,
Adınızı sormadan kabul eden?

Ben az önce fark ettim,
Böyle bir yerim yokmuş.
Ne omzuna başımı koyabileceğim bir insan,
Ne de susunca anlayacak bir sessizlik.

Herkesin bir sığınağı var sandım,
Bir “gel” diyen sesi…
Meğer bazı insanlar
Kendi yağmurunda ısla... Devamını Gör

Çıkıp saatlerce dolaşmak istiyorum,
Adımlarım rastgele olsun,
Yollar beni seçsin bu kez.
Kafamın içi kalabalık,
Susmayan cümleler var
Hiç söylenmemiş ama hep bağıran.

Bir banka oturup gökyüzünü izlemek,
Kimseye bir şey anlatmadan,
Kendime bile açıklama yapmadan.
Düşüncelerim cebimden dökülse keşke,
Her adımda birazı kaybolsa
Kaldırım t... Devamını Gör

Hiçbir şeye hevesim kalmadı artık,
Çünkü en ağır yıllar
En güzel yaşlarıma denk geldi.
Gülmeyi öğrenmeden
Dayanmayı ezberledim.

Gençliğim,
Bir fotoğraf karesinde yarım kaldı;
Omuzlarımda erken büyüyen dertler,
Kalbimde aceleyle geçen zaman.

Herkes “en güzel çağın” dedi,
Ben o çağda
Kaybetmeyi, susmayı, vazgeçmeyi öğrendim.
Hayalleri... Devamını Gör

Bana “güçlü ol” dediler,
“Sabret” dediler…
Sanki güç, içimde hiç kırılmayan bir taş,
Sanki sabır, tükenmeyen bir zamanmış gibi.

Kimse sormadı,
Bu yük omuzlarıma ne zaman çöktü,
Bu suskunluk kaç geceyi uykusuz bıraktı,
Bu gülüş kaç defa yarım kaldı.

Herkes dayan dedikçe
Ben biraz daha sustum,
Biraz daha içime çöktüm.
Çünkü güçlü görün... Devamını Gör

İncinenlere inşirah bahşedilir,
Sessiz sabırlarının alnına nur yazılır.
Kalbi kırılanın yükü hafifler zamanla,
Çünkü Yaralı yürek,
Rahmetin en yakın durağıdır.

Bir ah çekmiştir de kimse duymamıştır,
Gözyaşı secdeye karışmıştır belki.
İşte tam orada,
Gönlün dar koridorlarında
Bir kapı açılır: ferahlık…

Ama incitenlerin vay haline,
Kır... Devamını Gör

Her şeyi şakaya vurup gülüyorum,
Kırıklarımı kahkahanın içine saklıyorum.
Dilim neşeyi söylerken,
Kalbim susmayı öğrenmiş çoktan.

İnsanlar güçlü sanıyor beni,
Çünkü düşerken bile şaka yapıyorum.
Oysa bir bilseler,
En ağır yükü sessiz taşıyanlar
En çok sarılmaya muhtaç olanlardır.

Birisi gelse şimdi,
Sormadan, yargılamadan,
“Sana bura... Devamını Gör

Telaşa gerek yok, ey yolcu,
Rüzgâr esti diye dallar kırılır sanma.
Kırılan dal, toprağa daha derin kök salar,
Fırtına geçer, ağaç daha dimdik durur.

Olanlar, olması gerekenlerin habercisidir;
Bir kapı kapanır ki, ufuklar açılsın.
Düşüşün tozuyla kalkar insan,
Yaraların izi, en parlak yıldız olur gecede.

Acı, sessiz bir öğretmen gibi gel... Devamını Gör

Ben bilmezdim;
Her satırı kader sanırdım.
Meğer harfler seni saklarmış,
Cümleler sana çıkarmış da
Ben yolu hep kendime sanırmışım.
Bir sayfada suskunluğundun,
Birinde çığlık…
Kimi kitapta dua,
Kimi kitapta günah.
Ama hepsinde aynı yüz:
Kalbimin ezberlediği o tanıdık sızı.
Okudukça anladım,
Bilgi değilmiş insanı büyüten,
Anlamış.
Ve an... Devamını Gör

Hayat bazen seçim hakkı vermez insana,
Ne kalemi sen tutarsın ne de satırı.
Yaşamak istediğin gibi değil,
Mecbur kaldığın gibi yazılır kaderin adı.

Bir yol çıkar önüne, tek yönlü,
Geri dönüşsüz tabelalarla dolu.
Kalbin başka bir yere bakarken
Ayakların zorunluluğa yürür, suskun.

Gülmek isterken dişlerini sıkarsın,
Gitmek isterken kalır... Devamını Gör

Güçlü bir insan
yalnız kalmaya alışmıştır;
omzuna yaslanacak biri yokken
dik durmayı öğrenmiştir.

Sevilirken bile
içinde bir boşluk taşır,
çünkü gitmelerin sesini
önceden ezberlemiştir kalbi.

Kalabalıklar içinde
kendiyle baş başa kalır,
en çok da geceler bilir
onun kaç kez
susarak ayakta kaldığını.

Sevmiştir,
ama tutunmamıştır k... Devamını Gör

Herkes bir gün değişim evresine girer;
Kimi sessizce olgunlaşır, kimi gürültüyle kırılır.
Aynı kalmaz aynaya bakan yüz,
Çünkü zaman, en inatçı ruhu bile eğer.

Değişim bazen bir kayıp gibi acıtır,
Bazen de özgürlük olur, fark etmeden.
İnsan, en çok kendinden geçerken
Kendine varır yeniden.... Devamını Gör