Yani yapay mapay! İnsanı mutlu ediyor mu bence ediyor! Yalnız ne kadar ciddiye aldığınıza veya ne kadar eğlendiğinize göre bu değişebilir:) Tony montana ve Elvira Hancock havasına girme sürenizle etkisinden çıkma sürenizin arasında çok zaman olmamalı. Aksi durumda üzülebilirsiniz. Yapayzekâ destekli şarkılar, videolar, resimler fazlasıyla hayatımız... Devamını Gör

Bir duvar var. Bembeyaz, bomboş. Baktıkça gözüm dalıyor. Bıraksalar belki saatlerce bakarım farkında olmadan. Ne düşündüğümü niçin düşündüğümü bilmeden. Belki kaybolan yıllar, belki de yitip giden zaman. Ve durmayan akrep ile yelkovan. Bu böyle olmaz diyerek, duvara bir çivi çakıyorum önce. Minik bir ah çekiyor ilk darbede. Belli ki canı acıdı. Kor... Devamını Gör

Baktıkça değişiyor şekiller, kağıda yapılmış rastgele karalamalar oluyor önce, kılcal damarlara dönüşüyor sonra. Düşüncelerim geliyor aklıma. Acaba onlarda böyle karmaşıklar mı diyorum. Nefes alıp izin veriyorum azcık huzur için, arada uçan tek tük kuşlara. Biraz pembe biraz mavi bir hayal pigmenti çıkıyor ortaya. Tuvale bulaşmış bir yağlı boya gib... Devamını Gör

Küçük bir kızken oyuncak bebeklerimle oynamaya bayılırdım. Plastik dolgun pembe yanaklarını sever, minik ağzına uygun yapılmış çubuk biberonla beslerdim. Her yatırdığımda siyah uzun kirpiklerini kapatışı mucize gibi gelir sonra uyumasından sıkılır beş dakika sonra kaldırırdım ayağa. O masmavi cam gibi kocaman gözlerini açıp bakardı bana. Çiçekli k... Devamını Gör

Bir şeylerin bittiğini, bittiğine üzülmediğimde anladım. Çünkü; bitti diye üzüldüğüm zamanlarda, aslında bitmemişti. ... Devamını Gör

İyi hal indirimi uygulamayalı çok oldu.
Önceleri hemen yelkenleri suya indirirdim. Tarafıma yapılan kötülükleri nankörlükleri bir çırpıda unutuverirdim. Sonra baktım ki bu sürekli hale gelmeye başlıyor durup bir düşündüm. Çevremdeki insanlar bu iyi hal durumunu son kullanım tarihi nasılsa geçmiyor diye hunharca kullanır olmuş. Silkindim. Ufacık g... Devamını Gör

3 kafadar martı severmiş birikintide durmayı. Derinlik değil, suyun varlığı önemliymiş onlar için. Yakıştıkları yeri biliyormuşcasına poz vermişler. Simit atacakmısınız diye sormamışlar bile. Öyle gururlu öyle mağrurlarmış.
... Devamını Gör

Şöyle bakıyorum da, Özellikle her 29 ekim, 10 kasım ve 23 nisan gibi, Türk milleti için önemli olan günlerde büyük holding ve şirketler b son yıllarda birbirleri ile bir reklam yarışı içine girdiler. Atatürk’ü konu olan ve reklam ajanslarına muhtemelen tonlarca para verilerek yaptırılan bu kısa film tadındaki reklamlar hem tv lerde hem radyolarda ... Devamını Gör

tabağımda kalan son havuç tanesi

Ali, annesi ve babası ile birlikte akşam yemeği yemek için masaya geldi. Sandalyesine oturduktan sonra merakla annesine;

- Anneciğim bu akşam ne yemek yaptın?
diye sordu.
Annesi ise;

- Bu akşam sana harika ve faydalı bir sebze çorbası yaptım dedi.

Ali’nin bu cevap hoşuna gitmemişti. Üzüldüğü dudakl... Devamını Gör

Baktığım, dokunduğum, tattığım en çokta hissettiğim her şey de onu buluyorum. Bu istemsizce oluyor. Sanki kendimi şartlandırmışım gibi görünse de öyle değil. Mesela saat’e bakıyorum kaçı kaç geçiyor diye, pili bozulmuş buluyorum. Ayrıldığımız günün saatinde duruyor hâlâ. Bana hediye ettiği peluş kalpli yastığımla uyuyorum desem de yalan! Ben hâlâ ... Devamını Gör

Güneş gökyüzünden aldığı ışıltılarını bir sim gibi serpiştiriyordu lavanta bahçesinin üzerine doğru. Her huzmede morlu eflatunlu renk cümbüşü eşlik ediyordu kuş seslerine. İçimde de baharlar açmıştı. Sanki yarış ediyordum lavanta bahçesiyle. Gözlerimi kapadığım salıncakta derin bir nefes aldım. İleri geri sallandığım her an, ağır çekimde ilerleyen... Devamını Gör

Özellikle yeni dünya düzeninde kesinlikle yakından takip edilmesi gereken konulardan biri metafizik olmalı. Sadece bilmek ile kalmayıp, aynı zamanda yaşantımıza entegre etmek ve kendi menfaatimiz için nerede lazım olacağını ön görmek bu bağlamda önemlidir.Varoluşu tek bir konu üzerine kilitlemek doğru olmaz. Her alanda daha geniş perfpektifle yakl... Devamını Gör

Yeryüzüne çıkarılmak için hazır bekliyordu. Çok değerli ve kıymetliydi. çevresinde ona benzeyen yüzlercesi vardı. Diğerlerine nazaran daha keskin hatları onu farklı kılıyordu. kristalize parlaklığı ise göz kamaştırıyordu. Bir gün madencinin biri geldi yanıbaşına kadar. Kasketindeki fener tüm çevresini aydınlatıyordu. İşçinin uzun uğraşları sonucu i... Devamını Gör

Bazen sohbet ediyorum. Halini hatrını soruyorum bu küçük kızın. Aynı hizaya gelmek için eğilmiyorum sadece artık. Ama ne hissettiklerini anlatmaya çalıştıklarını çok iyi biliyorum. Karanlıktan korktuğunda, korkma ben buradayım diyorum. Gülümsüyor ağız dolusu. Yanağında bitmesin diye tuttuğu şek... Devamını Gör

Camdan ayakkabısının tekini merdivenlerde unutuyordu az kalsın. Arkasını döndü ve koşa koşa diğer tekini ayağına giydi. Faytonu henüz balkabağına dönüşmemişken bindi hızlıca. Ve kralın şatosundan uzaklaştı. Evine döndüğünde saat tam 12’yi vururken, önce balon kollu mavi tafta elbisesi sonra simli faytonu ve beyaz atları kayboldu bir anda. Camdan ay... Devamını Gör

çikolata kaplı çilekli marsmelovundan ayrılan yaldızlı bir çokomel kağıdı gibiyim. Biraz hüzünlüyüm bu yüzden .. ama bir yanım mutlu! bu kitap arasında ayraç misali saklanacağımı bildiğimden. ... Devamını Gör

Hatalarım var benim. Mükemmel değilim. Kimse için kusursuz bir resim çizmeye mecalimde yok esasen. Yüzümü gizlemeye gerekte. Sevmediğim insanları seviyormuş gibi yapmak da, mutlu olmadığım zaman zorla sırıtmak da bana göre değil. Bir insana gül goncası gibi hemen açılmak istemem. Yoksa duygularım çırılçıplak kalmış gibi olur. Güvenmem de öyle kolay... Devamını Gör

Çok haksızlık yaptı. Herkese herşeye. Kendisine sunulan hayat standartlarını hafife alıyor beğenmiyordu. Çünkü kendisinin daha iyisine layık olduğunu biliyordu. Bu yüzden çaldı çırptı. Bir gece de karılarla kızlarla ezdi paraları. Haram yemek artık koymuyordu. Tıpkı fakirliğin koymadığı gibi. Yüzünde astardan eser yoktu. Önce Ateşli meyve tabakları... Devamını Gör

Ponçik kurabiye

Bezelere ayrılan ve yan yana duran küçük hamur taneleri bir tepsiye dizilmişti. Minik elli tombul parmaklı şefin, kendilerine şekil vermesini heyecanla bekliyorlardı.

Minik şef hafif unladığı tombul elleriyle sonunda tepsiye yaklaştı.
Bezelerden birincisinin adını ponçik, ikincisinin adını topçik, üçüncüsünün adını pofud... Devamını Gör

İnsanların konuşurken aslında ne söylediklerini artık daha rahat anlayabiliyorum. Önceden safiyane dinleyip inandığım cümleler, yerini artık inanmış, yani kaba tabirle yutmuş gibi yapan mimiklere bıraktı. Çok fazla kaçırılan göz kadar çok fazla temas kuran gözlerde aldatıcıdır. Nasıl söylediğinden ziyade, ne söylediğine odaklıdır. Beynine sürekli, ... Devamını Gör