Yeniden… ne güzel kelime aslında. Yeniden başlamak, yeniden sevmek; hayatındaki karanlığın içine doğan bir güneş gibi. Doğan o güneşle her şeye yeniden başlamak… İnsan en çok kendine yabancılaştığı anda doğuyor bazen. Sanki daha önce yaşanmış her şey, içimde ince bir tortu bırakmış gibi; ne tamamen silinmiş ne de olduğu gibi duruyor. Birinin elini ... Devamını Gör

Gözler yalan söylemez derler. Kalbin aynası olduğunu; sanki insanın içinden geçen her şeyin, en saf haliyle oraya sızarmış gibi yansıdığını savunurlar. İnsanlar en çok bakışlarında yakalanır, en çok orada ele verir kendini. Dudaklar susmayı öğrenebilir ama gözler… Her zaman gerçeğin izlerini taşıdığı sanılır. Ne kadar kolay söylenir bu cümleler, ne... Devamını Gör

Bazen sessizlik en derin duyguları saklar. İnsan sustuğunda hiçbir şey bitmez aksine her şey içinde daha da ağırlaşır. Söylenmeyen her bir cümle karanlık bir odada birikir. Kimse görmez, duymaz, hissetmez ama o oda giderek dolmaya devam eder. Dışarıdan bakıldığında sakin görünen bir yüzün ardında aslında binlerce kelimenin yankısı saklıdır. O odanı... Devamını Gör

Bazen insan sadece bekler ve aslında beklemek garip bir duygu. Ne tamamen umutlu ne de tamamen umutsuz. Sanki iki duygu arasında asılı kalmış gibi… Ne o duyguya tutunabiliyor ne de tamamen bırakabiliyor.

Bazı geceler var; şehir sessizleşiyor, sokak lambaları ışıklarını kısıyor ama bir ev var ki camından ufak bir ışık sızıyor dışarıya. Koca bir s... Devamını Gör

Vedalar zordur derler. Peki ya edilemeyen vedalar…
İnsanın boğazına düğümlenen, diliyle söyleyemediğini kalbine gömdüğü anlar? Koca bir sessizliğin içinde giderken ne hissedilir ki? Ne gidişin adı konur ne kalışın. Hoş, zaten o kalışın da hiçbir zaman bir adı olmamıştır.

Zaman geçer, mevsimler değişir ama içte bir yer hep yarım kalır. En çok da... Devamını Gör

Korkuyorum.
Ona âşık olmaktan korkuyorum. Bunu yüksek sesle söyleyemediğim için değil; içimde söylediğimde bile yankısı fazla geldiği için. Çünkü bazı hisler vardır, adı konduğu an büyür. Büyüdüğü an da insanın içini daraltır.

Ona âşık olmaktan korkuyorum; çünkü bu korku, hissetmediğim bir şeyden değil, fazlasıyla hissettiğim bir ihtimalden doğ... Devamını Gör

Yoruldum.
Her şey yolundaymış gibi durmaktan. Mutluymuş gibi. İyiymiş gibi. En çok da gerçekten iyiymişim gibi davranmaktan. Bu yorgunluğun içinde bir korku var: eskiye dönmek. Eski alışkanlıkların sessizce geri gelmesi. Kapıyı çalmadan içeri girmeleri. Eskisi gibi olmamalıyım. Olamam. Ama bunu söylemek yetmiyor.

İyi hissetmek istiyorum. Olmuyo... Devamını Gör

İnsan çoğu zaman yaşadığını sanır; oysa yaptığı, alıştığı günleri tekrar etmektir. Sabahlar birbirine benzer, kelimeler azalır, duygular güvenli bir mesafede tutulur. Çünkü insan çoğu zaman yaşamayı değil, zarar görmemeyi seçer. Cesaret ertelenir, sevgi ölçülür, kalp kendini koruduğunu sanarak geri çekilir. Hayat böylece sürer; eksilerek ama kopmad... Devamını Gör

Doğru ve yanlış, sandığımız kadar ayrı şeyler değildir. Bazen bir cümlede ikisi de yan yana durur; sadece biri yüksek sesle söylenir, diğeri içimize fısıldar.

Doğru, çoğu zaman kalabalığın rahat ettiği yerde durur. Sorgulanmaz; çünkü sorgulamak uyumsuzluk sanılır. Yanlış ise cesaretle karıştırılır; yanlış yapanın dikkatsiz, eksik ya da hatal... Devamını Gör

Artık nefes almıyorum, alamıyorum. Sadece göğüsüm bir inip bir kalkıyor hepsi o kadar. Sanki içimde bir yer var dipsiz bir kuyu gibi; karanlık, sonsuz karanlık var içimde. Ne kadar çabalasam da oradan çıkamıyorum. Alışmak istemediğim şeylere gün geçtikçe biraz daha gömülürken buluyorum kendimi. Alışmak istemiyorum. Sanki alışmak içimde kalan son kı... Devamını Gör

Bazen kendi içimde dolaşırken hangi duygunun beni yönlendirmesi gerektiğini bilmiyorum. Bir yanım koşmak istiyor ama ayaklarımda sanki prangalar var koşamıyorum, diğer yanım sadece durmam gerektiğini fısıldıyor adeta. İlerlemek de yoruyor, durmak da. Sanki ruhumun üstünde bir ağırlık var; adı yok, biçimi yok sadece orada duruyor ve nefesimi biraz d... Devamını Gör

Okyanuslara girmekten hep koktum. Nerede bittiğini bilmediğim o sonsuz maviliğin beni yutacağından, suyun altında saklanan bilinmezlikten, dalganın bir anda yükselip beni savurabileceğinden. Belki de en çok kendimi kontrol edemeyeceğim bir derinliğin ortasında kalmaktan korktum. Ama insan bazı korkularını ancak bir şeye, bir insana, bir hisse boyun... Devamını Gör

Halledemiyorum. Zamanla her şeyin geçeceğine inandırdım kendimi ve buna o kadar körü körüne inandım ki inancım beni ayakta tutmak yerine en derinden sarstı. İnancım beni iyileştirmek yerine içimdeki en sağlam yerleri söküp aldı. İçimde yıllardır sessizce duran dengeyi bozdu, götürdü bir çok şeyi. Denizleri götürdü mesela; çünkü onun dalgalarında sa... Devamını Gör

Yine buradayım… aynı yerde aynı gökyüzünün altında. Ama her şey farklı şimdi. İnsan bazen fark etmeden büyüyor, kırılıyor, değişiyor; şehir aynı kalsa da içindeki sokaklar bambaşka geliyor. Sesler yabancı, yüzler tanıdık ama uzak, nefes aldığın hava bile eski değil sanki. Tek bir his varki yerinden milim oynamamış; o sıkışmışlık hissi.. Göğsümün ta... Devamını Gör

Bazen insanın içi istemediği bir sızıyla dolar. Ne tam bir acı ne de farklı bir duygu sadece boşluk kocaman bir boşluk. İçimde ''bir şey eksik'' hissi gibi. İşte ben o eksikliği, sevmek isteyişimin en derin yerinde hissediyorum. Sevmek istiyorum. Sevmek ve sevilmek. Sonunun ne olacağını düşünmeden, kalbimi saklamadan, hevesimi yarım bırakmadan, içi... Devamını Gör

Sonra dayanamıyorsun. Her şeyi içine atmaktan yavaş yavaş tükendiğini hissediyorsun. Seni çok iyi anlıyorum diyen herkesin, seni anlamadığını görüyorsun. En yakınından uzaklaşıyorsun. Yapabildiğin en iyi şeyin, yazmak olduğunu görüyorsun. Yazıyorsun. Herkesten saklasan da, gizlesende tükeniyorsun. Hani o dışarıya verdiğin mutluyum imaji var ya, i... Devamını Gör

Nefes alamıyorum. Bazı şeyleri kabullenmek, alışmak istemiyorum içten içe bitiyorum bunun farkında olup elimden bişey gelmemesi çok ağır basıyor artık. İnsanlara biraz daha fazla ilgi, tahammül, tolerans gösterecek ne gücüm nede sabrım kaldı. Karşılık beklemiyorum hiç kimseden, anlayış bekliyorum sadece bu kadar zor olmamalı bu. Dayanamıyorum daha ... Devamını Gör

Sen. Evet sen. Bunu okuyan gözler, bunu okuyan dudaklar, bunu okuyan sen. Sana bir şey söylemek istiyorum, ne kadar güzel bir ruhun olduğunun farkında mısın? Çok üzüldün, çok kırıldın, inan bana bende çok üzüldüm, ama geçecek. Bu yüzden sana hitap etmek istedim, çünkü biz seninle kardeşiz. Acı kardeşi. Her ne geldi başına bilmiyorum, ufak bir acın ... Devamını Gör

Biliyor musun?

Veda mesajları hep yanlış yazılır.

Ne diyeceğini ne söyleyeceğini asla bilemezsin.

Yazar yazar silersin sürekli değiştirip durursun cümlelerini çünkü son sözlerin olacak o yazdıkların.

Bu yüzden veda etmeden de veda edilir bazen.

Kendi kendine veda edersin sevdiklerine.

Kendi içinde onlara son sözlerini söylersin.
... Devamını Gör

Unutamıyorum. Ne kadar uğraşırsam uğraşayım olmuyor. Sen ve ben asla ‘biz’ olamadık. En çok da bu koyuyor. Canım yanıyor Sana bu kadar yakınken aslında uzak olmak çok acıtıyor. Nedendiye soramıyorum. Neden beni sevmedin diyemiyorum. Nasıl diyeyim ki? Beni sevmediğin için sana da kızamam ki. Kalp bu işte, seveceğin insanı seçemiyorsun. Seni o ilk ke... Devamını Gör