29.07.2013 pazartesi

Evet sevgili günlüğüm..
Her sabah uyandığımda annem mukabeleye gidiyoruz bugünde ghittik eve gelince yatıp uyudum sonra kalktım Bugün çok canım sıkıldı bilmiyorum ama bu aralar içimde sebebini bilmediğim bir sıkıntı neden bilmiyorum ama bazen sebepsiz yere mutsuz oluyorum. Onuru çok seviyorum herşeyden herkesten çok ben onu ne kadar seviyorsam ailemde onurla olmama bi o kadar karşı Allahıma hep dua ediyorum onlar onuru kabul etsinler diye ama bilmiyorum ben onura bu kadar deliler gibi aşık olduğum için belki onurun gerçek yüzünü göremiyorumdur onlar biliyorlardır bilmiyorum ben nasıl yapıcam onuru nasıl unutucam onu nasıl silip atıcam gerçekten bilmiyorum bildiğim tek şey var onuru deliler gibi seviyorum ona çok aşığım onsuz geçen her dakika boşuna sanki onur olmayınca hayatım bir hiç. En çokta üzüldüğüm ağladığım şey ben onuru bu kadar severken onun beni zerre kadar sevmemesi bana değer vermemesi bilmiyorum ama bunu hissediyorum. Ailesini çok seviyorum kardeşlerini çok seviyorum kendi kardeşim gibi ama onurla bizim bi sonumuz yok bunuda çok iyi biliyorum. Neyse bugünlük bu kadar yarın daha güzel bir gün olması dileğiyle :)