Giriş yap! Hesap oluştur!
Nedir?
Ara
Şifreni mi unuttun?
05 Şubat 2020, Çarşamba 23:42 · 46 Okunma
65 Bir süre yüzüme baktı. Demek ki önemliymiş bu çakı sen - Sözümoki

65

Bir süre yüzüme baktı." Demek ki önemliymiş bu çakı senin için yoksa sabah sabah onu aramaya gelmezdin" Sonra cebinden bir sey cikardi ve ekledi; "Al bakalım evlat "dedi ve elinde bulunan cakiyi bana uzattı.Zaten yanan evden elimizde başka bir şey kalmadı dedi. O ana kadar bu dayı hakkında en ufak bir fikrim yoktu ama simdi vardi. Bu dayı Zuhre nin dedesinden baskasi değildi.Cakiyi gostererek" bu benim sana hediyemdir." O an o kadar utandım ki bunu nasıl anlatırım bilmiyorum. Ben cakimi kaybetmedim. "Aradığım Zuhre'ye yazdığım mektuptan başkası değildi. " demeyi çok isterdim ama diyemedim ışte. O esnada adin ne senin evladım dedi ve kizara bozara Tahir dedim bir çırpıda.Gülümseyerek  benim torunum adı da Zuhre dedi. "Bilir misin bu hikayeyi? "dedi. "Dayı kusura bakma gitmem gerek" dedim ve tam yürümeye başlamıştım ki Zuhre'nin o tatli sesini işittim. "Dede neredesin? "diyordu ses. "Evladım Tahir bu ne acele" dedi . Zuhre de gelince, "bak tahir sana bahsettiğim torunum bu Zuhre. " Yüzüme bakıp hafiften gülümsedi Zuhre. Gözlerinin içi gülüyordu. Sanki dün şu dutağacının altında ağlayan kiz o değildi... "Dede sofrayı hazırladım. "dedi Zuhre. Dayı yüzüme bakıp "evladım sen de gel bizimle birkaç lokma birşeyler ye" dedi. Utana sıkıla yürümeye başladım. Tamam da diyemedim olmaz da diyemedim. Zuhre'nin dedesi önde yürüyor Zuhre de hemen yanında. Bense bir kac adim geriden geliyordum. Ayaklarım yürüdükçe geri gidiyor sandim bir ara...

Bu arada dünkü yangından sonra uzundereki bazı posalar birkaç parça eşya satmak için at arabalarına yukledikleri esyalari kahvenin önüne  getirdiler... Yanan evin yerini tarif eden köylüleri bir süre dinlediler ve cay bardagidaki son yudumu hopurdeterek keyflenen posalar  at arabalarina yürüdüler... Kahveciye bazı anlaşılmaz bir kac söz dediler ama kahvedekiler bunu pek unursamadi...
Taskopruyu geçip yanan eve varmaları çok uzun sürmedi... Zuhre ve onun dedesi ve nenesi ile ev sahibi olan akrabalari olan teyze ve ben sofrda bir seyler yiyip icecektik ki birden kapı çalındı. Dışarıda at arabalarindaki esyalari gösteren  tuhaf görünümlü bir kac kişiden nispeten konusmasi daha anlaşılır olanı  :
-geçmiş olsun baba. Eşya getirdik almazsiz mi? Zuhre'nin dedesi ağzında lokmasiyla" Saol delikanli "dedi ve kapiya dogru yürümeye basladi. Ev sahibi teyze ve Zuhre'nin nenesi de yerinden doğruldu. Sofrada Zuhre ile bir ben kalmıştık. Yüzümüze bakıp kimi zaman  gülümsuyor ve ardından bir şey söyleyecek te sanki bunu sürekli erteliyordu...Saçlarından bir kac tel basortusunden dışarıya düşmüş ve yanağına bir kavis yaparak kulağına doğru uzanıyordu. Sofra bezini  üzerimden hafifçe öteye çektim. Ve ben de sofradan kalktım... Dışarıya bakınca gözlerime inanamadım. Zira kalabalık iyice artmış ve meraklı gözlerle esyalari inceleyen köylülere sürekli yenileri geliyordu. Kalabalik arasında dedem de bulunuyordu...



...

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
1 kişi beğendi ·
Yazarın diğer paylaşımları;
Burcun ne ve en iyi anlaştığın kişilerin burcu ne?