Acının Kökleri

Acı, sessizce düşer yüreğime,
Bir damla zehir gibi, tatlı ve derin.
Her yara, bir hikâye saklar içinde,
Her kırık, bir ışık arar karanlıkta gizlenin.

Zamanın çarkında öğütülür benliğim,
Kimi kırgın, kimi umutlu, kimi yalnız.
Dikenler arasında yeşerir direncim,
Ve her acı, yeni bir benliği doğurur sessizce.

Gözyaşlarım toprağa düşer usulca,
Ve anlarım ki büyümenin sırrı buradadır.
Acı, köklerimi güçlendirir,
Ve beni rüzgâra karşı dimdik tutar.

O yüzden korkmam artık düşmekten,
Çünkü her düşüş, yeni bir yükseliştir.
Ve her yara, ruhumda bir haritadır,
Büyümenin en derin, en gerçek izi…