Bir çocuğun bir adama nasihati

Adamın biri, ilk defa gittiği küçük bir kasabada şaşkın şaşkın gezinirken yol kenarında duran bir arabanın yanına sokulmuş ve arka koltukta tek başına oturan çocuğa;
— "Buraların yabancısıyım. Parkın hemen yanı başındaki fırını arıyorum, çok yakın olduğunu söylediler...?" Çocuk, arabanın penceresini iyice açtıktan sonra;

— "Ben de buraya ilk defa geliyorum" demiş "ama sağ tarafa gitmeniz gerekiyor herhalde." diye eklemiş. Adam, çocuğun da yabancı olmasına rağmen bunu nasıl anladığını sormuş. Çocuk;

— "Ihlamur çiçeklerinin kokusunu duymuyor musunuz?" Diye gülümsemiş.

Kuş cıvıltıları da oradan geliyor zaten.
— "İyi ama" demiş adam, "bunların parktan değil de tek bir ağaçtan gelmediğini nereden biliyorsun?"
— "Tek bir ağaçtan bu kadar yoğun koku gelmez" diye atılmış çocuk.

- "Üstelik, manolyalar da katılıyor onlara. Hem biraz derin nefes alırsanız, fırından yeni çıkmış ekmeklerin kokusunu duyacaksınız." diye eklemiş çocuk. Adam, gözlerini hafifçe kısarak denileni yaptıktan sonra, teşekkür etmek için döndüğünde farketmiş çocuğun kör olduğunu. Çocuk ise, konuşurken bir anda sözlerini yarıda kesmesinden anlamış, adamın kendisini farkettiğini.

Işığa hasret gözlerini ondan saklamaya çalışırken;
— "Üç yıl önce bir kaza geçirmiştim, görmeyi o kadar çok özledim ki. Sizinkiler sağlam öyle değil mi?" Adam, çocuğun tarif ettiği yerde bulunan fırına yönelirken;

— "Artık emin değilim" demiş. "Emin olduğum tek şey, senin benden iyi gördüğün."

“Bakmak için “Gözün”, görmek için “Zihnin” açık olması gerekir.”


— Gösterdim gördü anlamına gelmez
— Söyledim duydu anlamına gelmez
— Duydu doğru anladı anlamına gelmez
— Anladı hak verdi anlamına gelmez
— Hak verdi İnandı anlamına gelmez
— İnandı Uyguladı anlamına gelmez
— Uyguladı Sürdürecek anlamına gelmez