Adını koymadık diye eksik sanma,
Bazı şeyler isimle değil, hisle tamamlanır.
Bir kalp, diğerine değdi mi sessizce,
Dünya biraz daha katlanılır olur.
Ne söz verdik, ne yarınlar kurduk,
Ama en çok senin yanında dinlendim.
Kalabalıklar içinde kaybolurken ben,
Sen, bana ait bir sessizliktin.
Sevgili olmak değildi mesele,
Birbirine iyi gelebilmekti asıl mucize.
Çünkü bazı insanlar vardır,
Dokunmadan bile iyileştirir içini.
Git desen gitmem belki,
Kal desen kalamam; adı yok çünkü.
Ama bil ki, bu tarifsiz bağda
En gerçek şey… hissettirdiğin huzurdu.
Ve anladım,
Her şeyin bir adı olmak zorunda değil;
Bazen en kıymetli olanlar,
Hiçbir kalıba sığmayanlardır.