Adı Olmayan Hisler

Hissedilen her şeye cümle kurulamıyor,
bazı duygular
dile gelince eksiliyor.
Kalpte tamam olan,
kelimede yarım kalıyor.

Bir bakış var mesela,
anlat desen anlatılmaz,
sus desen susmaz.
İçinde fırtına taşır
ama sesi yoktur.

Bazı acılar
adını duyunca incinir,
bu yüzden saklanır
sessizliğin en derin yerine.
İnsan susar,
çünkü konuşursa
kırılacağını bilir.

Sevinç bile bazen
kelimeye ağır gelir,
söylersen küçülür,
söylemezsen büyür içinde.
O yüzden en gerçek duygular
hep içten yaşanır.

Hissedilen her şeye
cümle kurulamıyor,
çünkü kalp
her zaman dile sığmıyor.
Ve bazı hisler
ancak yaşanınca var,
anlatılınca değil.