Adın geçince sıkışan kalbimsin,
Sanki bir hatıra değil de, yarım kalmış bir nefessin.
Bir ses düşer içime, tanıdık ama uzak,
Adın… ve dünya bir anlığına susar, ben dağılırım usulca.
Ne zaman anılsan, zaman yerinden oynar,
Kalbim dar bir odaya kapanır, geçmiş kapıyı zorlar.
Sen, bir isimden fazlasısın içimde,
Bir sızı gibi yerleşmiş, gitmeyi bilmeyen bir iz gibi.