AĞAÇ

sabrın ve aidiyetin yeryüzündeki somut tasviri. kökleriyle toprağa sımsıkı sarılırken, dallarıyla gökyüzüne uzanmaktan hiç vazgeçmeyen bir bilge. rüzgar vurduğunda esnemeyi bilir ama omurgasını asla bozmaz. yaprak döker, üşür, kurur ama mevsimi geldiğinde yeniden yeşereceğinden bir an bile şüphe duymaz. insanoğlunun o aceleci ve telaşlı ömrüne inat, durmanın ve zamana meydan okumanın en asil sembolüdür.

Rukiye Gül Bakırhan