Ne kadar yakın durursan dur,
Eğer gönlü uzaktaysa
Sesin sadece rüzgâr olur,
Kulaklarına değip geçer...
Bazı insanlar gözlerinin içine bakar,
Ama seni hiç görmez.
Bazıları ise binlerce kilometre öteden
Kalbinin sessizliğini duyar.
Anlaşılmak, aynı cümleleri kurmak değildir;
Aynı yükü yüreğinde hissedebilmektir.
Çünkü mesafeyi yollar değil,
Anlayış belirler.
Bir gün sustuğunda
"Niye konuşmuyorsun?" diye soracaklar.
Oysa sen çoktan anlatmış olacaksın
Kırgınlığını, bekleyişini, yorgunluğunu...
Ve işte o gün anlayacaksın:
Sana gerçekten yakın olan, yanında duran değil;
Kalbine dokunabilendir.
Çünkü insanın gerçek uzaklığı kilometrelerle değil,
Anlaşılmadığı yerde başlar...
Gerçek yakınlığı ise, tek bir "Seni anlıyorum." cümlesinde saklıdır.