anneme

senden nefret ettiğim doğrudur. herkes aynı şeyi söyler oldu bugünlerde "arzum o senin annen." "arzum ne olursa olsun o senin annen."

ben senin gibi bi anne istemiyorum.
hayatımı, geleceğimi ve geçmişe dair herşeyimi elimden aldığın için teşekkürler.
bugün içim daha bi kırgın, ben başka hiçbişeye üzülmüyorum ki, yangınımdan başka.
belkide hiç annem olmasaydın yada ben çok küçükken ölmüş olsaydın ne bileyim ben seni hiç görmemiş hiç tanımadan büyümüş olsaydım eminim bu yaşımda saçlarımdaki iki üç tel beyazlar olmazdı.
beni herkese imrendirdiğin için sana minattarım anne.
herkesin arkasından yüreğim buruk baktırdığın için minattarım.
evet sen benim iyiliğimi istedin ve aldın da sayende iyiliğimde kalmadı.
ben şimdi eskisinden de kırgınım sana bugün. bu yüreğim seni hayatım boyunca affetmicek
ben bugün eskisinden de yorgunum babamı bile çaldın benden.
anne ben bugün daha bi öldüm anne, bedenim sağlam ayakta, ağlamıyorumda ama içime akıtıyorum gözyaşlarımı. neden? çünkü sen bana böyle öğrettin. ben senin sayende bu hayatta tek bişey öğrendim. 'ağlama, ağlarsan üzerler kırılırsın.' ben o günden beri senin karşında hiç ağlamadım anne. utandığımdan sıkıldığımdan değil. ne kadar güçlü olduğumu gör diye. bak bugün yine ayaklarımın üzerine basabiliyorum. ben senden daha güçlüyüm anne daha güçlü.. bu hayatı yaşamayı öğrendim sayende. seninle birlikte insanları tanımayı öğrendim. güvenmiyorum işte ne sana ne bi başkasına nede babama. içimde ne kadar güzelliğe dair duygu varsa hepsini sen aldın. kimseye güvenemiyorum artık.
ama kendime söz verdim bu hayatı tek başıma yaşicam. ben kendimi koruyabiliyorum artık. bitek sizden koruyamıyorum. sabrediyorum en fazla iki sene daha aynı evin içinde yaşiycaz. sorası malum artık ne ben senin yüzünü görücem ne de sen. belki o zaman aklına gelir bitane daha evladın olduğu. ama o zaman ben olmcam anne olmicam. gelmicem geri dönmicem. bu hayatı tek başıma yaşıcam.
senden nefret ediyorum annem. sağol...