Giriş yap! Hesap oluştur!
Nedir?
Ara
Şifreni mi unuttun?
27 Şubat 2019, Çarşamba 03:06 · 221 Okunma
Asıl İmkansız Benim - Sözümoki

Asıl İmkansız Benim

İçimde yalanlarımdan oluşturmuş olduğum bir köpek var.Hatalarımla,yalanlarımla beslenen ve her an güçlenen bir köpek. Onu yok etmek amacı ile boğazına doladığım ipi boğum boğum edip her seferinde ölmesini dilediğim bu köpek sana her bakışımda,seninle her iletişim kuruşumda güçlü dişleriyle beni ruhumdan ve yüreğimden ısırıyor.
Kanıyorum.
Acıyorum.
Ağrıyorum.
Ölüyorum.
Bu ölme fiziksel anlamda bir ölme değil.Her gün yeniden canlanıyor,yeniden ölüyorum.Köpeğin ipi elimde fakat kontrolü bende değil.Köpeğin kontrolü onu oluşturan şeyde,yani yalanımda.Artık yalanım diyebiliyorum.Yalanıma sahip çıkabiliyorum.Köpeğime sahip çıkabiliyorum.Lakin bu köpek çok farklı.Bildiğimiz köpekler sahibini ısırmaz ama bu köpek sahibini,yani beni her gün ısırıyor.Yaralarımı sarmaya çalışıyorum üstünkörü.Biliyorum ki o yaralar iyileşmeyecek.
Kendimle dargınım.Kendimle usülsüz,basit,nefret dolu söylemlerim,sohbetlerim var.İç sesimle konuştuğumda kederden dünyadaki bütün renkler kayboluyor.Siyah bile.Sonra diyorum ki kendi kendime ''Ne güzel bak,iç sesin var sahiplen onu.Hatanı,yalanını,sevmediğin bedenini,yaşını,kendini hiçbir zaman ait hissetmediğin hayatını,düşüncelerini sahiplen.Kötü de olsa,sana acı da verse,bunlar sana ait.Seni her gün ısıran bu köpek bile senin.''Sonra düşünüyorum: Bunlar bana ait olsa ne olmasa ne.Bunlar üzerimde ağırlık yapıyor.İnsan mutsuz olunca yollarına taşlar döşüyor,engeller koyuyor.Mutluluk bir kuşun kanadında saklı oysa ki.O kadar hafif.
Hiç kimseyim. bunu öyle bir söylerim ki,öylesine mağrur ve öylesine mağdur bir şekilde, aklın karışır. Onun için beni anlamaya çalışma.Ben sana beni nasıl anlatıp beni nasıl tanıttıysam öyle tanı. Kül kedisi Sindirella'yım farzet.Gece 12 olunca kim olduğu ortaya çıkmasın diye var gücü ile prensin yanından kaçan o esrarengiz kız. Demek istediğim beni bir masalmışım gibi yaşa.Çünkü ben gerçek değilim.
Umutlarıma,sana olan duygularıma her gün bir tokat atıp içimdeki cellada teslim ediyorum onları.Yani köpeğime.Köpeğim umutlarımı ve sana olan saf duygularımı ısırıp boynundaki ipin boğumlarına asıyor.Zamanla umutlarım ölse de sana olan duygularım aksine çoğalıp güçleniyorlar.Hal böyle olunca yalanımdan meydana gelmiş o köpek daha bir asabileşip daha da saldırganlaşıyor. O kadar çaresizim ki.Neler yaşadığımı bilsen,hissetsen bana acırdın.Lakin seni içimdeki o köpekle karşılaştırmak istemiyorum.Kendi hatalarımın cezasını ben çekmeliyim.Seni kendimle kirletmemeliyim.
İmkansız aşk derler ya hani,ya evlidir ya yaşça küçük ya da büyüktür,ya uzaktadır. Bunlar imkansız değil.Böyle imkansızlık olmaz.Sevgi, imkansız dediğin o yığınla sayılan bahaneleri yok eder.Asıl imkansız sensin.
ASIL İMKANSIZ BENİM.

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
Yazarın diğer paylaşımları;
Romantizm denilince aklına gelen bir örnek?