Atma mesaj. Sorma halimi hatrımı. Nasıl olmamı bekliyorsun? Uçuyorum mutluluktan ehehe ayrıldık yaşasın; kokusunu içime çekmeye doyamadığım, sarılmaktan usanmadığım, yanından ayrıldığım dakikadan itibaren özlemeye başladığım, suratına bakıp bakıp “ne adamsın yaee” diyerek güldüğüm, en çok yanında mutlu olduğum, hiç çekinmeden dertlerimi anlattığım, sarılarak ağladığım, “biri hayat arkadaşım olacak ...sa eğer, bunun sen olmasını istiyorum” dediğim, kendimden bile çok sevdiğim adam hayatımdan çıktı olley! Çok mutluyum çok. Gözlerimi soruyorsan, uyumaktan şişliği, ağladığım falan yok yani. Haha neden ağlayacağım ya, aşık olduğum adam gitmiş alt tarafı ne olacak. Atma diyorum. Çünkü ben her mesajında umutlanıyorum. Diyorum anladı hatasını, diyorum anladı bir başkasından bu kadar çok değer görmeyeceğini, diyorum düzeldi bu sefer. Atmadan da anlamıyorsun ki. Nasıl bir inat bu, nasıl bir sevgi ihtiyacı. Ama yanlış yapıyorsun, ben o kişi değilim, ben senin her gidişinde oturup bekleyecek biri değilim. Benim hayatım var, hayatım diyorum, hani senin olmayan, heh işte o, benim mutluluğa ihtiyacım var. Benim göz yaşlarıyla aram yok. Yani diyorum ki madem terkediyorsun, tamamiyle siktir git hayatımdan.