Ay Gündüzü

Hatrı sayılır kalbin
Ufak bir demidir
Acıların sessizliği
Gökte bir ay misali
Parıldar ruhun ışığı

Gün doğar belki
Belki ay çıkar bugün gökten
Kaldığımız bir durak
Diğerinden daha kırık
Ama yüzlerimizde
Aşina bir ihtiyat
Ya da sadece ihtiyar
Onun verdiği meziyet

Bir umuttur sevgi
Lâkin seveni sevmez
Gök bu yüzden
Karanlıktır
İşte böyle renksizdir

Kalbin yükü ağır
Sadece sahibi olan
Ama orada olmayan
Bir taç gibidir bazen
Altında kralı bulunmayan
Gökte bir ay vardır
Işığı kimseye değmeyen
Çünkü aydınlattılar,
Yeryüzünü lanet ile
Sadece kalp kaldı
Lanete boyun eğmeyen
O yüzden geceleri
Ağlar ruh çocuk gibi.

-Astelho Ffaela-