Babasız Geçen 5 Ay: İçimde Büyüyen Ağrı

Beş ay...
Dile kolay.
Gülüp geçtim sananlar oldu.
Normal yaşamaya çalıştım diyenler oldu.
Ama ben her gece içimde bir taşla uyudum.
Bazen rüyamda gördüm,
Bazen bir sesle irkildim,
Bazen biri “baba” dediğinde nefesim kesildi.
Bu beş ay bana şunu öğretti:
Babam ölmedi.
Babam içimde yaşamaya başladı.
Ben ağladıkça büyüdü,
Onu hatırladıkça güçlendi,
Ben yürüdükçe benimle yürüdü.
Ama eksikliği…
O asla azalmadı.
Hâlâ ilk günkü gibi taze, acı, sıcak…