Bakışta Donan Gözyaşları

Gözyaşı sadece gözden akmaz,
Bazen kirpiklere varmadan yorulur.
Bir bakışın kıyısında donar da
Kimse görmeden sessizce savrulur.

Bazen dudakta yarım kalan söz olur,
Titreyen bir nefeste boğulur.
İç çekişlerin karanlık kuyusunda
Adı konmamış acılara gömülür.

Sanırlar ki yalnız yanaktan süzülür hüzün,
Oysa en derin sular görünmeden taşar.
Kalbin en tenha odalarında
Bir damla sessizlik, fırtına kadar yaşar.

Gözyaşı bazen geceye benzer,
İçinde yıldız gibi kırık hatıralar saklar.
Bazen de bir gülüşe sığınır,
İnsan en çok gülerken ağlar.

Ve bazı acılar vardır ki
Ne su olur akar, ne ses olur duyulur.
Sadece insanın bakışında donar,
Ve ömrü boyunca içinde durur.