Kendi şartlarında düşünürsen
beni anlayamazsın…
Çünkü ben, senin doğrularının sığmadığı
bir yanlışım bazen.
Sen gündüzü savunursun,
ben gecede saklarım kendimi.
Sen netlik dersin,
ben bulanıkta bulurum gerçeğimi.
Aynı kelimeleri konuşuruz belki
ama başka anlamlar yükleriz harflere;
sen “gitmek” dersin mesela,
ben “kalamamayı” duyarım içinde.
Beni anlamak istiyorsan
kendi yolundan biraz sapmalısın,
benim kırıldığım yerden geçmeli
aynı acıya basmalısın çıplak ayakla.
Çünkü insan,
ancak başkasının yarasına değince anlar
kendi kalbinin ne kadar dar olduğunu…
Ve bil ki,
ben sana anlatamadıklarım kadarım
senin anlayamadıkların kadar uzak.