BAYRAM

Bayram; bir selamın kalbe dokunduğu andır.
Kapılar çalındıkça değil, gönüller açıldıkça bayram olur.
Bir “nasılsın”ın içinde saklıdır en derin merhamet,
Bir tebessüm, yılların yükünü hafifletir usulca.

Bayram; bir araya gelmenin ötesinde,
Ayrı düşmüş kalplerin yeniden aynı sofraya oturmasıdır.
Kırgınlıkların sustuğu, gururun geri çekildiği o ince yerde,
Sevgi yeniden söz alır, sessiz ama güçlü.

Bayram; sadece aynı evde değil,
Aynı duada buluşabilmektir.
Uzakların yakın olduğu, eksiklerin tamamlandığı,
Yokluğun bile anlam bulduğu bir vakittir.

Ve bayram;
Küslerin barıştığı o ilk bakışta,
Sıkılan bir elde, dolan bir gözde,
“Biz hâlâ biziz” diyebilmektir…

Çünkü bayram, Birlikte olmanın değil,
Birlik olabilmenin adıdır.