Bazen çıkış yolu yok diye değil,
Aynı yöne bakmaktan vazgeçmediğimiz için sıkışırız.
Oysa hayat, yalnızca baktığımız yerden ibaret değildir;
Bazen yön değiştirmek, kendini yeniden bulmaktır.
Bir kapı kapanır, önümüzde duvar sanırız,
Oysa başka bir kapı vardır, görmeyi unuturuz.
Israrla aynı yerde beklerken yıllar geçer,
Kaderi değil, bakış açımızı değiştirmeyi öğreniriz.
Bazen alışkanlıklarımız zincir olur ayağımıza,
Bazen korkularımız örer görünmez duvarları.
Gitmekten değil, bildiğimiz yerde kalmaktan korkarız;
Çünkü bilinmeyen yol, en çok cesaret ister.
Hayat her zaman önümüze yol koymaz,
Bazen yolu kendimiz açmak zorunda kalırız.
Bir adım atarsın, ardından bir başka adım gelir;
Yeter ki aynı duvara bakıp ömrünü tüketme.
Unutma;
Sıkıştığın yer sonun değil, değişmen gereken yerdir.
Bazen kurtuluş, yeni bir kapının açılması değil,
Eski kapının önünden yürüyüp gitmektir.