Beklemenin Öğrettikleri

Bazen bakmak gerekir…
Dokunmadan, değiştirmeden,
Sadece bakmak;
Yapraklara düşen sabrı,
Suyun acele etmeyen yolculuğunu.

Bazen insanlara bakmalı,
Söylediklerinden çok sustuklarına,
Gülüşlerinden çok gözlerindeki yorgunluğa.
Çünkü herkes anlatmaz derdini,
Bazıları zamanın anlayacağını bilir.

Zamana bakmak gerekir bazen,
Koşarak değil, durarak.
Her şeyin hemen olmadığına inanarak,
Geç kalmış gibi duran şeylerin
Aslında tam vaktinde geldiğini fark ederek.

Ve sonra beklemek…
Ne isyan ederek ne de vazgeçerek.
Yaprağın düşmesini,
Suyun durulmasını,
İnsanın kendini ele vermesini.

Çünkü zaman konuşur sonunda.
Sessiz ama net.
Ve sabırla bakanlara,
Mutlaka bir cevap bırakır.