Beklenen şey ve alışılan şey arasındaki ince çizgidir ölüm. Beklediğimiz ama kaybedişlerimize alışamadığımız, Zamanla kabuk bağlayan her yenisinde hiç geçmicekmişcesine yeniden kanayan baktığımız ama görmek istemediğimiz arkasını göremediğimiz bi perdenin önünde, yaşamımızdan anılar paylaştıklarımızın sessiz doğumlarını dinlemektir. Her gidiş yeniden varoluştur. Beklenir ama alışılmaz