Evim yandı, Allah’ım.
Söndürmeye yetmedi göz yaşlarım.
Bir ben kaldım;
gülüşlerim, anılarım, hasretim…
Sevdiğim ne varsa yandı, Allah’ım.
Bir külleri, bir ben kaldım.
Gecemi aydınlattı ayrılığın ateşi.
Huzuru bildiğim yastığım,
gönül yatağım…
Etten ve kemikten evim yandı, Allah’ım.
Ben yandım, ben kaldım.