Babamın mirası para değildi.
Bana masa, sandık, mal bırakmadı.
Bana bıraktığı şey daha büyük:
İnsanlık.
Merhamet.
Onur.
Duruş.
Babam garibandı… ama yüreği zengindi.
Ben onun kalbine bakarak büyüdüm.
Onun yumuşaklığına, sabrına, sessizliğine hayran olarak büyüdüm.
O hep sessiz kahramandı.
Herkes yorulduğunda yardım eder, herkes bıkınca taşır, herkes unutunca hatırlardı.
Ben o yüzden bugün bile biri incinse dayanamıyorum.
Çünkü babam böyle yaşadı.
Ve bana böyle yaşamayı öğretti.
O çınar gibi bir adamdı.
Kökü sarsılmazdı.
Ben o gölgede yetiştim.
Şimdi o gölge yok ama… o kök hâlâ içimdedir.