BEYAZ GÜVERCiNLER
Savaşın kucağındaki masum yavrular,
Zalim iki ateş arasında kalmış.
Duymak mümkün değil ne yazık ki,
Küçük çığlıkları bomba seslerine karışmış.
Çiçek ekilmeyen yavan toprakları,
Her saat başı kanla sulanmakta.
Kimisi bir anda yetim kalırken,
Kimisi de canından olmakta.
Malûm kaderleri aynıdır,
Yarınlarına hükmeden savaş yüzünden.
Barış için de, kanat çırpsın isterler,
Gökyüzünde seyreden beyaz güvercinlerden...
Kendinle baş başa kaldığında zihninde dönüp duran ama dışarıya hiç yansıtmadığın o düşünce nedir?