Bir Anlık İz

Belki hayatındaki en iyi insan değildim,
Ne kusursuz bir hikâye,
Ne de yaralarını tek başıma saran bir mucize…
Ama vardım.
Sessizce, iddiasızca,
Olduğum gibi.

Yanlışlarım oldu,
Sözlerim eksik kaldı bazen,
Bazen de susmam gerekirken konuştum.
Ama kalbim,
Hiç rol yapmadı sana karşı.

Umarım bir gün
Adım bir cümlenin içinde geçer de
Yüzünde farkında olmadan bir tebessüm belirir.
Ve dersin ki:
“En iyisi değildi belki,
Ama farklıydı…”

Çünkü herkes sever,
Herkes söz verir,
Herkes gider…
Ama bazıları
İz bırakır.

Ben belki bir ömür kalmadım,
Ama bir an bile olsa
Kalbine dokunduysam,
İşte o an
Benim en doğru yerimdi.