Bir Bakışlık Ömür

Biliyordum... Bu sevdanın bir gün Sessizce yarım kalacağını. Bazı yollar, Kavuşmak için değil; İnsana kendini tanıtmak için varmış.

Ben sana bakarken Mevsimler değişti, Kalabalıklar geçti, Zaman eskidi... Ama gözlerin, İçimde duran en uzun cümle olarak kaldı.

Sana ulaşamadım belki, Ama seni severken Dünyanın bütün gürültüsünü unuttum. Bir bakışın, Bin kelimenin sustuğu yerdi.

Şimdi geriye Ne bir sitem kaldı, Ne de bir beklenti... Sadece adını anınca İçimde usulca titreyen Eski bir bahar var.

Anladım ki; Her sevda mutlu sonla bitmez. Bazıları, İnsanın kalbine ömür boyu taşıyacağı Sessiz bir emanet olur.

Ve ben... Seni kaybettiğim için değil, Sana bakarken Dünyayı unutabilecek kadar Gerçek sevdiğim için Kendimi hiç pişman saymadım.

Çünkü bazı insanlar hayatımıza gelmez; Ruhumuza dokunur, Sonra gider... Ama bıraktıkları iz, Bir ömür silinmez.