Bir Erkek Ağlarsa

Bir kadın ağlarsa, belki çok sevmiştir,
Yüreğini bir kalbe, ömrünü bir hayale vermiştir.
Her damla gözyaşında bin umut tükenir,
Belki de en çok seven, en sessiz terk edilmiştir.

Bir erkek ağlarsa, bilin ki canı yanmıştır,
Gururunun ardında nice fırtınalar kopmuştur.
Herkese güçlü görünür, derdini içine gömer,
Ama bazı acılar vardır ki insanı kendinden eder.

Kadın ağlar, belki bir omuzda teselli arar,
Erkek susar, içine binlerce cümle sığdırır.
Biri derdini gözyaşıyla anlatmaya çalışırken,
Diğeri kırılmış kalbini sessizliğe yatırır.

Sanmayın ki erkeklerin yüreği taştan yapılmış,
Her gülüşün ardında bir acı saklı kalmış.
Bazen bir adamın gözünden süzülen tek damla,
Ömrü boyunca içine attıklarının toplamıymış.

Bir erkek kolay kolay gözyaşını göstermez,
Her yarasını herkese anlatıp dile getirmez.
Çünkü ona küçük yaşlardan beri öğretilmiştir,
Erkek dediğin susar, erkek dediğin belli etmez.

Oysa kim demiş erkeğin kalbi yanmaz diye?
Kim demiş erkek ağlamaz, sevmez, özlemez diye?
Bir adamın da vardır geceleri uyutmayan derdi,
Bir kadının gidişiyle yarım kalan hayalleri.

Bazen bir vedadır insanı sessizce tüketen,
Bazen bir ihanettir bütün inançları bitiren.
Bazen de çok sevdiği hâlde vazgeçmek zorunda kalır,
İşte o zaman insan, kendi içinde kaybolup kalır.

Bir erkek ağlarsa, yalnızca bir aşk değildir yitirdiği,
Belki yıllarca uğruna savaştığı umuttur bitirdiği.
Belki bir yuva hayali, belki yarım bir ömür,
Belki de kimseye anlatamadığı koca bir gönül.

Kadının gözyaşına sevda derler, erkeğinkine çaresizlik,
Oysa her iki yürekte de aynıdır kırgınlık.
Aşkın cinsiyeti olmaz, acının da dili yoktur,
Seven bir kalp kırıldığında, geriye derin bir boşluk kalır.

Ne kadın ağladığında güçsüzdür ne erkek ağladığında,
İnsan olmak saklıdır bazen bir damla gözyaşında.
Güçlü olmak hiç üzülmemek, hiç incinmemek değildir,
Bazen en büyük cesaret, acıdığını gizlememektir.

Bir gün bir erkeğin gözlerinde yaş görürsen,
Sakın hemen çaresiz deyip de hüküm verirsen.
Belki o adam yıllarca herkesi ayakta tutmuştur,
Ama kendi yıkılışını kimseye duyurmamıştır.

Çünkü bazı adamlar vardır, herkese liman olur,
Kendi fırtınasında kaybolur, yine de dimdik durur.
Herkes onun omzunda dinlendirirken başını,
O, kimseye gösteremez yüreğindeki yangını.

Ve bir gün yorulur insan, ne gücü kalır ne sözü,
Biriken bütün acılar bulandırır dünyayı, gözü.
İşte o an dökülen yaş, sıradan bir damla değildir,
Bazen bir ömrün sessizce verdiği son mücadeledir.

Unutma, insanın gözyaşı cinsiyete göre akmaz,
Gerçek sevda yüreğe düşer, kolay kolay bırakmaz.
Kadın da sever, erkek de sever; ikisi de yanar,
Ve en derin yaralar, çoğu zaman sessizce kanar.