Bir Gün Kendine Sorarsın

Senden bir şey beklemiyorum,
ne bir dönüş, ne bir pişmanlık cümlesi.
Sadece… bir sabah uyanmanı diliyorum,
sessizliğin en dürüst yerinde.

Aynaya bakıp kimse yokken
kendine sorman için:
“Ben ona neden böyle davrandım?”

Belki o an
kelimeler savunmaya geçmez,
bahaneler sıraya girmez.
Kalbin, ilk kez hakim olmadan konuşur.

Hatırlarsın;
susarken bile incinmemeyi seçen birini,
gitmekten çok kalmayı bilen bir yüreği,
sen sertleştikçe yumuşamayı tercih eden sabrı.

O gün anlarsın belki;
bazı insanlar kaybedilmez, itilir.
Ve bazı yaralar kasıtla değil,
umursamazlıkla açılır.

Benden bir şey istemiyorum.
Ne özür, ne açıklama.
Sadece o sorunun
bir gün içini yakmasını diliyorum.

Çünkü bazen insanı değiştiren şey
cevaplar değil, geç kalmış sorulardır.