Bir İnsan Bu Kadar Severken

Hiç mi durup düşünmedin…
Bir insan sana bütün kalbiyle bakarken
neden gözlerini kaçırdığını?
Neden sevgiyi,
hep kaybedince anlayacak kadar geç kaldığını…

O sana sesini yükseltmedi belki,
ama sustuğu her gece
içinde biraz daha kırıldı.
Sen “alışır” sandın,
oysa insan en çok
değer görmediği yerde yorulurmuş.

Birinin sevgisini cepte görmek,
en ağır ihmaldir bazen…
Çünkü en temiz kalpler
en sessiz gidenler olur.

O sana sevgisini verirken
kendinden eksildi biraz.
Sen fark etmedin…
Çünkü insan,
yanında sürekli duran bir yüreğin
bir gün çekip gideceğine ihtimal vermiyor.

Şimdi dönüp aynaya bak;
ve kendine sor:
“Beni bu kadar seven birine
ben ne yaptım?”

Eğer cevabın sessizlikse…
Bil ki bazı pişmanlıklar
ömür boyu insanın içinde konuşur.