Bir Yaprak Fazla

Koparttım yaprakları tek tek,
Seviyor, sevmiyor, seviyor
Son yaprağa gelince sustum,
Cevabı bilmek istemedim artık.

Belki de kader böyle yazılır;
Bir çiçeğin yaprağı sayısınca.
Tek sayıda doğanlar sevilir,
Çift sayıda kalanlar bekler.

Sen hep çift sayıydın benim için,
Ben hep tek kaldım senin yanında.
Papatya yanılmadı hiç
Biz yanıldık ona sormakta.

Karanlık sularda yürüyen gölge,
Ne senden kaçar ne sana varır.
Sevda da böyle bir şeydir işte
İçinde taşırsın, dışarı çıkaramazsın.

Değişir miydi kaderimiz?
Belki evet, belki hayır
Ama şunu biliyorum kesin:

Papatya bitmeden bırakmamalıydık,
son yaprak her şeyi değiştirirdi.

Şimdi tüm papatyalar çift yapraklı büyüyor bende,
Kimini kopartsam "sevmiyor" çıkıyor.