Biriktirdiğim Cümleler

Ben hâlâ
sana söyleyeceklerim varmış gibi,
her susuşumun içine
bir cümle daha saklıyorum.

Günler geçiyor,
ben içimde seni anlatacak
kelimeler biriktiriyorum.
Sanki bir gün karşıma çıkacakmışsın gibi,
sanki bütün suskunluklar
bir gün dile gelecekmiş gibi…

Sana anlatamadığım ne varsa
gecelere bırakıyorum,
geceler de sabaha kadar
beni dinliyor sessizce.

Bir bakışını hatırlıyorum,
bir sesini,
yarım kalmış bir konuşmayı…
İnsan bazen bir ömrü
tek bir cümlenin içinde taşıyor.

Ben seni unutmadım;
sadece adını
her yerde söylememeyi öğrendim.
Çünkü bazı insanlar
anlatılınca eksiliyor,
susulunca derinleşiyor.

Şimdi içimde
sana ait koca bir hikâye var.
Ne tamamlayabiliyorum,
ne de atabiliyorum.

Ben hâlâ
her şeyimi sana anlatacakmışım gibi
biriktiriyorum.

Belki sen hiç gelmeyeceksin…
Ama ben yine de
söyleyemediğim bütün cümleleri
kalbimin en sessiz yerinde
senin için saklayacağım.

Çünkü bazı sevgiler
kavuşmak için değil,
insanın içinde
ömür boyu taşıdığı
bir suskunluğa dönüşmek için yaşanır.