Bu fotoğraflarda baktığım şeyler çok farklı. O zaman yüzüğümüze bakıyordum işte. Her neyse. Asıl anlatmak istediğim; yanımın hala boş olduğu. Aynı yer, aynı mekan. Sadece sen yoksun. Sadece herkes gidiyor. Ne bileyim. Bugün orada yokluğunu çok hissettim, kimsesizliği. Gözlerim boştu. Her şey boş. Kalbim, gözlerim, sen. Hayata boş bakar oldum belki de. Bir sürü insanın olduğu yerde yalnızdım. Çünkü insan kalabalık bir ortamda da yalnız olabilir. Kalbime kimse dokunmadı çünkü. Sensin yaşayacakmışım gibi davranıyorum çünkü öyle gerekli. Ne kadar iğrenç bir kelime değil mi? ÖYLE GEREK. Karşımda sen bana öyle gerek derken, ölüyorum demek geliyor içimden. Ama susmayı yeğliyorum. Sustuklarımda gizli her şey. Bir de gözlerimde. Gözlerime bir baksan anlarsın. Pardon? Bakacak yüz var mı ki derler değil mi? Bana da derler. Seni aldatanı sevecek kadar düştün mü derler. Desinler. Gönül bu ferman mı dinler? Hem anlamazlar ki beni. Anlasalar bile kaç yazar? Ateş hep düştüğü yeri yakar. Sadece söylemek istediklerimin hiç kadarı bunlar. Söyleyemiyorum. Ağlıyorum. Bağıramıyorum. Olmuyor diyemiyorum işte, ben ölüyorum diyemiyorum. Ne diyeceğim ki? Onu seçmişsin, onun olmuşsun. Zorla tutup bana aşık ol diyemem ya? Hem güven yok artık bizde, koy götüne gitsin. Güvenin olmadığı yerde sevgide olmaz çünkü. Ondan ilişki boyunca birbirimize yalan söylemedik mi biz? Ben senden duyana kadar inanmadım bu yüzden aldatıyor diyenlere. İnanamazdım, erkeğimdin sonuçta benim. Her sabah günaydın mesajı ile uyandığım, her akşam iyi geceler mesajı ile uyuduğum kişiydin. Nasıl gittin be sevdiğim. Böyle nefesimi kestin. Öyle bir gittin ki, bırak söyleyecek bir şeyi. Nefes bile almama izin vermedin. Gitmek kalana değil gidene koyar derler. Yalan mı dersin? Bence yalan. Kalbime giren kramplar hiç girdi mi sana? Sana olan güvenimden dolayı seni kaybetmediğime inandırmaya çalışırken kendini, kalbini kanattı mı gerçekler? İlgi kelimesinden haberim olmadığı halde kaybetmemeye çalıştım seni. Benim olmandı tüm mesele çünkü. Beni sevmemen inan zerre umurumda değildi. Ama başkası kokunu çekemezdi içine. Çünkü senin kokun benim oksijenimdi. Sana bir gün ‘sevince kıskanmak ne demek anlayacaksın’ demiştim. Sende ‘seviyorum seni zaten?’ demiştin. Ben o günden sonra bıraktım işte seni.. öyle bıraktım demekle oluyorsa eğer bırakmıştım işte. Anladım ama, gözlerinde,sesinde,hayatında,ellerinde, her şeyinle başkasınındın. Onu kıskanıyordun. Ben anlamıştım. Ama seni kaybedemezdim. Sen ol, ben kendimi ömür boyu kandırabilirdim. Olmadı; olmamış. Hiç olduramamışız. Ama olsun. Seninle aynı gökyüzünü paylaşmak yetiyor bana. Aynı havayı soluyoruz, kafamızı kaldırdığımızda gördüğümüz her şey aynı ya. En güzeli o. Yıldızlar, ay her şey. Uzaktan sevmenin en güzel yönüydü belki de bu.Hatırlıyorum gidişlerin vardı senin, dayanamayıp geri dönüşlerin. Sarılmayla hiç bitmedi ama sonu. Sahi ben hiç sarılamadım sana. Özledim derdim de, sarılmazdım. Sadece bakardım. Gözlerimle kavrardım ben hep seni. Senden uzakta yürürken kolunu omzuma atıp beni kendine doğru çekişlerin vardı. Kafamın tam kalbinin olduğu yere yapıştığı zamanlardı bunlar. Arada bir yanağımı sıkardın, canım gerçekten acırdı da belli etmezdim. Şimdi sen nerdesin, ben nerede? Uzaklardayız be sevdiğim. Çok uzaklarda. Koskoca bir hayat girdi artık aramıza. Sadece ben değil kimsenin kurtaramayacağı hayatlar bunlar. Bir başka hayat var aramızda, başka hayaller. Bir ben mi yandım be sevdiğim? Gidişin hiç yakmadı mı canını? Hiç gülüşlerimiz gelmedi mi aklına. Herkesle dalga geçmemiz. ‘cam kırılır’ yazısını gördüğümüzde ‘ hadi lan yemin et’ diye bağırışlarımız, yolda yürürken sen espri, yapınca ‘oldu o zaman biz kalkıp gidelim’ dediğimde ‘zaten ayaktayız deli’ deyişin. Susup gülüşlerim? Hiç biri mi gelmiyor aklına? GİT o zaman bir kez daha. Gözlerine bakmama izin vermeden git, sarılmama izin vermeden git, beni kendine bir daha çekmeden git. Git ki, şehir anlamsızlaşsın. Git sevdiğim, Git ki kalbim sadece asıl görevini yapsın. Nasıl zormuş biliyor musun senle gittiğim yollarda tek yürümek. Sarıldığımız o yollara artık tükürdüğünü bilmek nasıl zormuş. Sevmek çok zormuş. Her neyse konudan çok çıktım ben gene. Fotoğraf demiştik değil mi? Hiç gitmeyecek, hiç bitmeyecek dediğim adamın gidişinden olan kareler demiştim. Bugün sensizliği değil seni anlatacağım demiştim de. Yapamadım galiba. Sanki her şey yolundaymış gibi birde yalnızlığımdan beter sahte kalabalık yok mu? Onlar beni yıpratıyor. Her şey sensizliği çağrıştırıyor. Onlara inat sen gelsen? De fark etmez zaten. Alıştım ben her şeye. Ne bileyim ya sadece, canımın çoğu kaldı sende.