BU HİKÂYE BENİM AMA BELKİ SENİN DE
Eğer bu kitabı okurken bir yerinde durduysan…
eğer bir cümle sana fazla dokunduysa…
Biliyorum.
Bu sadece benim hikâyem değil.
Bir yerlerde senin de hikâyen var.
Sessiz.
Saklı.
Anlatılmamış.
Ama gerçek.
Ben yazdım.
Çünkü içimde durmuyordu artık.
Sen okudun.
Belki de içindeki bir şeyi fark ettin.
Ve belki de ilk defa şunu dedin:
“Ben yalnız değilim.”
İşte bu kitap böyle biter.
Ama aslında bitmez.
Çünkü bazı hikâyeler kapatılmaz.
Sadece taşınır.