Büyükler

Bugün yine evdekileri anlamadığım günlerden biri.Daha açık konuşmak gerekirse kendi hatalarını kabullenmediği günlerden biri.Hepimizin bildiği gibi insanın kişiliği çok küçük yaşta oluşur ve bunda ailenin payı çok yüksektir.Her aile kendi çocuğunu pırlanta gibi yetiştirdiğini sanar,onun için saçını süpürge etmiştir,yememiş yedirmiştir,içmemiş içirmiştir tabiki bunlara bir lafım yok.Fakat dikkat etmediği bazı şeyler vardır.Benim kızdığım nokta bunlar.Örneğin ebeveyn çocuğunu 'it oğlu it','pezevenk','küçük orospu' diye seviyor daha sonra bu çocuk onu başka birisine söylediği zaman kıyamet kopuyor.Hatta bunları söylediği için çocuğunu dövenler bile var.Cahillikten başka bir şey değildir bu.Birde sigara konusu var.Sen çocuğu küçükken her gün 2 kere bakkala yolla sigara almaya çocuk büyüdükten sonra bu neden sigaraya başladı? O yaşta ki çocuğun tek idölü anne-babasıdır zaten.Onlar ne yaptıysa aynısını yapmaya çalışır.Sen çocuğun gözünün önünde iç sigarayı,alkolü sonra bunlar çok zararlı sakın içme.Sen niye içiyorsun o zaman? Öyle lafta olmuyor ki.Hiç mi düşünemiyorsun yani.Sen çocuğa küçükken şart koşarsan yani,onu yaparsan bisiklet alırım,şunu yaparsan parka gidicez diyip daha sonra yapmazsan bu çocuk yalana alışır.Haklı değil miyim yahu? Birazda onların dikkat etmesi lazım değil mi?