Çabasını Görmediğin Sevgiye İnanma

Çabasını görmediğin bir kalbe,
“Seviyorum” sözüyle hemen inanma.
Sevgi yalnızca dilde kalan bir cümle değil,
Gerektiğinde yanında durmaktır, unutma.

Çünkü gerçek sevgi sessizce büyür,
Gösterişe değil, emeğe yaslanır.
İnsan sevdiğini sözleriyle değil,
En zor gününde verdiği değerle anlatır.

Bir insan seni gerçekten seviyorsa,
Yokluğunda bile yerini korur.
Bahaneler üretmek yerine yollar arar,
Kırıldığında bile gönlünü onarır.

Her güzel söz sevgi değildir,
Her gülüş de samimiyet taşımaz.
Bazıları yanında görünür sadece,
Ama yükün ağırlaşınca yanında kalmaz.

Sevgi, güzel günlerde kolaydır,
Asıl mesele fırtına çıktığında belli olur.
Güneş herkesin yüzüne doğarken değil,
Karanlığında elini tutanla anlaşılır.

Birinin sana verdiği değeri,
Sana söylediklerinden çok davranışında ara.
Çünkü dil bazen kolayca yalan söyler,
Ama insanın emeği gerçeği anlatır sana.

Kimse seni sevmek zorunda değil,
Sen de sevgisizliğe mecbur değilsin.
Kalbini hak etmeyene açıp,
Kendi değerini eksiltme sessizce.

Bazen gitmek de bir cevaptır,
Bazen susmak en ağır sözdür.
Seni anlamayan birine kendini anlatmak,
Kendinden eksilmekten başka nedir?

Sen çabayı görüyorsan, kıymet bil,
Samimiyeti hissediyorsan kal.
Ama yalnızca söz duyuyor, emek görmüyorsan,
Kalbinin kapısını biraz olsun kapat.

Çünkü sevgi, yük olmamalı insana,
Hep tek taraflı taşınan bir yol değil.
Bir taraf sürekli verirken,
Diğer taraf sadece alıyorsa sevgi değildir.

Gerçek olan kendini belli eder,
Zaman maskeleri yavaşça indirir.
Kim gerçekten yanında, kim rol yapıyor,
Hayat günü geldiğinde hepsini gösterir.

O yüzden herkese inanma hemen,
Her sözü kalbinin içine alma.
Seni sevenin çabasına bak,
Sadece “seviyorum” demesine değil, ne yaptığına bak.

Unutma;
Değer görmek için yalvarma,
Sevilmek için kendinden vazgeçme.
Çünkü seni gerçekten seven insan,
Seni kaybetmemek için elinden geleni seçer.