Giriş yap! Hesap oluştur!
Ara
Şifreni mi unuttun?
Çanakkalede Bir Şehidin Ailesine Son Mektubu - Sözümoki

Çanakkale’de Bir Şehidin Ailesine Son Mektubu


Çanakkale Zaferi'ni, eğitim hayatımız boyunca okullarda tarih dersinden öğrendiğimiz kadarıyla biliyoruz. Oysa ki; Çanakkale Zaferi’nin silah gücünden çok iman kuvvetiyle kazanıldığı da bir gerçektir. Açlık ve yoklukla birlikte aylarca süren bu tarihi zafer sürecinde şehit olan o binlerce şehidin her birinin ayrı ayrı yaşam hikayeleri vardır elbette. '' Eğer bayrak inecekse, eğer ezan dinecekse, gitte gelme Oğul'' diyen analarımız var bizim... Hayatlarının baharında, vatan aşkı uğruna gencecik yaşta şehit olan, çocuklarını yetim, eşlerini dul, ana-babalarını gözü yaşlı bırakan şehitlerimizden birinin, Şehit Yüzbaşı Mehmed Tevfik'in ailesine yazdığı son mektubu gibi...

2 Haziran 1916’da Yüzbaşı Mehmed Tevfik, Çanakkale Savaşı’nda bir İngiliz mermisi ile yaralanmış ve şehit olmadan önce şu mektubu yazmıştı:
Ovacık yakınlarındaki Cepheden 18 Mayıs 1331 Pazartesi (1916)
Sebeb-i hayatım, feyz-i refîkım,
Sevgili babacığım ve anneciğim,
Arıburnu’nda ilk girdiğim müthiş savaşta sağ yanımdan ve pantolonumdan hain bir İngiliz kurşunu geçti. Şükürler olsun kurtuldum. Fakat, bundan sonra gireceğim muharebelerden kurtulacağıma ümidim olmadığından, bir hatıra olmak üzere, şu satırları yazıyorum.
Şükürler olsun Cenabı Hak’a ki, beni bu rütbeye kadar ulaştırdı. Yine şükürler olsun ki bana asker olmayı nasip etti. Siz de ailem olmak dolayısıyla, beni vatan ve millete hizmet etmek için nasıl yetiştirmek lazımsa öyle yetiştirdiniz. Allahu Teala'ya ve sizlere sonsuz teşekkürler ederim.
Şimdiye kadar milletin bana ödediği parayı bugün hak etmek zamanıdır. Vatanıma olan mukaddes görevimi yerine getirmeye çalışıyorum. Şehitlik mertebesine kavuşursam, Cenab-ı Hak’ın en sevgili kulu olduğuma kanaat edeceğim. Asker olduğum için, bu her zaman benim için pek yakındır.
Sevgili babacığım ve anneciğim! Göz bebeğim olan hanımım Münevver’i ve oğlum Nezih'ciğimi önce Cenabı Hak’ın sonra sizin himayenize bırakıyorum. Onlar hakkında ne mümkünse lütfen yapmaya çalışınız. Servetimizin olmadığı malumdur. Mümkün olandan fazla bir şeyi isteyemem. İstersem de boşunadır. Hanımıma hitaben yazdığım kapalı mektubu lütfen kendi eline veriniz! Tabi ağlayıp üzülecek; teselli ediniz. Allah Teala’nın takdiri böyleymiş. İsteklerim ve borçlarım hakkında hanımımın mektubuna koyduğum deftere önem veriniz! Münevver’in hafızasında veyahut kendi defterinde kayıtlı borçlar da doğrudur. Münevver’e yazdığım mektubum daha geniştir. Kendisine sorunuz.
Sevgili baba ve anneciğim! Belki bilmeyerek size karşı birçok kusurum olmuştur. Beni affediniz! Hakkınızı helal ediniz! Ruhumu şad ediniz! İşlerimizin düzeltilmesinde hanımıma yardımcı olunuz!
Sevgili kardeşim Lütfiye'ciğim!
Bilirsiniz ki, sizi çok severdim. Sizin için gücümün yettiği kadar ne yapmak lazımsa isterdim. Belki size karşı da kusur etmişimdir. Beni affet, kader böyle imiş. Hakkını helal et, ruhumu şad et! Yengeniz Münevver hanımla oğlum Nezih’e sen de yardım et!
Ey akraba ve dostlarım, cümlenize elveda! Cümleniz hakkınızı helal ediniz! Benim tarafımdan cümlenize hakkım helal olsun! Elveda, elveda! Cümlenizi Cenab-ı Hakk’a emanet ediyorum. Ebediyyen Allah’a ısmarladık, sevgili babacığım ve anneciğim…
Oğlunuz
Mehmed Tevfik
#çanakkale #çanakkalemeydanmuharebesi #şehit #hainkurşun #sonmektup #sevgili #teselli #hatıra #şehitlikrütbesi #hakkınızıhelalediniz #MehmedTevfik #asker #ruhumuşadet #vatansağolsun #elveda #Allahaemanetol

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
Diğer hikayeler;
İyi bir okuyucu olmanın püf noktası nedir?
Sözümoki © 2019 - V.8
Destekçilerimiz →