O sensin bana bu güzel duyguları yaşatan Cecê,
Karanlık günlerimin sabahına doğan ilk ışık sensin.
Yorgun düşmüş bir kalbin yeniden atmasına sebep olan,
Sessizliğime anlam, yalnızlığıma nefes veren sensin.
Bir bakışın yeter bazen,
İçimde yıllardır kapalı duran kapıları açmaya...
Bir sözün yeter,
Kırılmış umutlarımı yeniden ayağa kaldırmaya.
Sen gelmeden önce hayat,
Rengi solmuş eski bir fotoğraf gibiydi.
Ne gülüşler tamdı ne de yolların sonu vardı.
Sen geldin; mevsimler değişti,
Kışın ortasında bahar açtı yüreğimde.
O güzel sözlerin var ya Cecê,
İnsan sadece duymuyor onları,
İçine işliyor, ruhuna dokunuyor.
Bir cümle kuruyorsun,
Sanki yılların yarasını sarıyor kelimelerin.
Belki herkes birini sever,
Ama herkes birinin hayatı sevmesine sebep olamaz.
Sen bunu başardın Cecê...
Bana yalnızca seni değil,
Hayatı, umudu ve yeniden inanmayı da sevdirdin.
Eğer bir gün yollar ayrılırsa bile,
Adını kalbimin en güzel yerine yazacağım.
Çünkü bazı insanlar gelir geçer,
Bazıları ise bir ömür kalır insanın içinde.
Ve sen...
Bir ömür kalacak olanlardansın Cecê.
Çünkü sen,
Yüreğime dokunan en güzel sözün,
Gözlerime değen en güzel bakışın,
Hayatıma uğrayan en güzel duygunun adısın. ????