Herhangi bir yere aidiyet geliştirebilmem oranın bana nasıl hissettirdiğiyle alakalı. Sevdiğim detaylar sende varsa yanında kendimi bir kalıba girmiş gibi hissetmiyorsam, içimden geldiği gibiysem o yeri sever orda çiçek açarım. Başta bir ürkerim , gel gitlerim olur belki. Çünkü alışık değilim bir toprağa yerleşmeye . Tedirgin olurum ; acaba hunharca davranıp sertleşecek mi toprağı, yoksa ihtiyacım olan suyu verecek mi? Toprağını esirgeyecek mi? Güneşli havada açmama müsade edip soğuk havalarda sarıp sarmalayacak mı mesela? Hepsinin yanında açtığım rengi sevecek mi? Güvenle bırakabilir miyim kendimi o toprağa? Arada bir fırtınası olsa da dalımı kırar mı mesela? Onun için alelade bir tohum muyum? Tüm bunlara cevap bulduğum o toprakta ben de kalmak için köklerimi sağlamlaştırırım elbet. Ara sıra solsa da çiçeğim, baharda yine açarım nergis misali ????