Çok Yoruldum

Neyi nereye koyacağımı unuttum artık,
Sevinç mi ağır geldi, dert mi; bilmiyorum.
Her sabah yeniden başlamaya çalıştım,
Her akşam biraz daha eksiliyorum.

Yarım kalan dualar birikti avuçlarımda,
Cevapsız sorular büyüdü gecelerimde.
Kimse duymadı içimde kopan fırtınayı,
Sessizliğim konuştu en derin yerimde.

Bir omuz aramadım, bir mucize de değil,
Sadece biraz huzur, biraz nefes istedim.
Meğer en büyük savaş, insanın kendisiyleymiş;
Bunu en çok susarken öğrendim.

Şimdi ne isyanım kaldı ne de sitemim,
Sadece yorgun bir kalbin sessiz bekleyişi.
Çünkü bazen insanın söyleyebildiği
En uzun cümle, iki kelimeden ibarettir:

"Çok yoruldum..."

Ama bilirim...
Kış ne kadar uzun sürerse sürsün,
Bahar yine gelir.
Ve en çok yorulan yürekler,
Bir gün en güzel umutlara çiçek açar.