Defalarca yazıp yazıp yırttığım bir şiiri gözlerinin içinde arıyordum. Sana yazmıştım,tertemizdi. Her aklıma geldiğinde içimden akan duygular bir volkan gibi patlıyordu içimde. İçim acıyordu,gülümsüyordum. Sen başkasınındın,bense hiç kimsenin. Her saniye hatırlıyordum bu acı gerçeği,ve gözlerinin içine her baktığımda bir tokat gibi yüzüme vuruyordu gerçeği gözlerin. Ben hiç tutmadığım ellerini özledim,hiç öpmediğim dudaklarını,hiç okşamadığım saçlarını... Sen ellerini tutmamı özledin,dudaklarını öpmemi... Oysa hiç yaşamamıştık biz bunları ve hiç yaşamayacaktık. Çünkü sen başkasınındın bense hiç kimsenin...