Değer Verdiği Kadar Yol Alırsın

Bahanesi olan çoktur, mesele yolun uzaklığı değil,
Kimi bir adım atmaz, kimi dağları deler de geçer.
İnsan, gönlünde taşıdığı kadar yaklaşır insana,
Çünkü gerçekten isteyen, bir yolunu bulur; istemeyen, bin sebep seçer.

Kimi imkânsızlıkları önüne duvar diye örer,
Kimi aynı şartlarda hayallerine köprüler kurar.
Birinin gözünde küçücük bir engeldir sevgi,
Diğeri bir ömür bekler, yine de kalbini yormaz.

O gün anladım ki mesele, şartların ağırlığı değil,
Bir insanın yüreğinde sana ayırdığı yerdir.
Çünkü gönülden isteyen, en zor yolu bile göze alır,
İstemeyen ise en yakın mesafeyi bile uzak sayar.

Ne herkesten fedakârlık bekle, ne de herkesi kendin gibi bil,
Herkesin sevgisi, senin yüreğin kadar derin değildir.
Kimi varlığınla bile yokluğunu hissettirir insana,
Kimi uzakta olsa da bir cümlesiyle kalbine yetişir.

Unutma; insanın gerçek değeri, sözlerinde değil,
Senin için vazgeçebildiği bahanelerde saklıdır.
Çünkü sevgi, yalnızca güzel sözler söylemek değil,
Bazen bütün zorluklara rağmen, “Ben buradayım” diyebilmektir.