Giriş yap! Hesap oluştur!
Nedir?
Ara
Şifreni mi unuttun?
Distopya boşluğa ilerliyorum şimdi. kendi karanlığımdaki - Sözümoki
03 Eylül 2020, Perşembe 15:31 · 131 Okunma

Distopya

boşluğa ilerliyorum şimdi.
kendi karanlığımdaki seslere doğru yol alıyorum.
sessizim, ama seslerim beni gürültülü kılıyor.
başım dönüyor hafif taze kokulardan.
körelmişliğin zirvesinden aşağı iniyorum.
boşluktayım.
salınıyorum benliğimin karanlık kuyularından aşağıya.
başım değil, bu sefer etrafımdakiler dönüyor.
onlar değil, ben konuşuyorum.
değişme arzusu canımı yakıyor derinlerde.
asansör boşluğundaki seslere kulak veriyorum şimdi.
kımıldamayan cesetlerin haykırışları yankılanıyor kulaklarımda.
anlamsızlaşıyor her şey gözümde, tahammülsüz bir biçimde, ilerliyorum.
durmak istemiyorum.
bu sefer bilinmezlik döngüsünden korkmuyorum, bu döngünün başlangıcı olmak istiyorum.
heveslerim açığa çıkıyor.
ruhum salınıyor.
hislerim ise beni zorluyor.
çünkü onlar yok, artık hislerimi anımsayamıyorum.
şimdi sesleri uzaklaştırıyorum etrafımdan.
sadece ben varım, bir de kayan yıldızım.
ağırlaşıyor başım, zihnimdeki düşüncelerin yükünü taşımakta zorluk çekiyor.
fakat artık karamsar değilim.
karamsarlığın ta kendisiyim.
asansör boşluğuna doğru yürüyorum şimdi.
içindeki sesler beni çağırıyor, ben de dinliyorum.
usulca gidiyorum.
kalabalıkla şekilleniyorum.
cesetler.
eşsiz ruhların cesetleriyle, göğe yükseliyorum.

Facebook'ta Paylaş
Twitter'da Paylaş
Yazarın diğer paylaşımları;
Sözümoki Mutlaka Bilinmesi Gerekenler
Shakespeare hakkında ne düşünüyorsun?