Doğruluğun Bulvarı

Bir ömür koştuk unvanların peşinden,
Kimi alkış topladı, kimi servet biriktirdi.
Ama en zor yol,
İnsan kalabilmenin yoluydu.

Doğru olmak,
Rüzgâra karşı yürümektir bazen.
Kimsenin görmediği yerde bile
Vicdanına yenilmemektir.

Güzel insan olmak,
Yüzdeki tebessümden ibaret değildir.
Bir kırık kalbi sessizce onarmak,
Bir yetimin duasında yer bulmaktır.

Bu çağda herkes yükselmek istiyor,
Ama çok azı karakterini büyütüyor.
Çünkü makamın talibi çoktur,
Fakat erdemin yolcusu azdır.

Unutma...
İnsan, bıraktığı iz kadar yaşar.
Ne servetin mezara gelir,
Ne de alkışların sonsuza kadar sürer.

Geriye yalnızca;
İyiliğin dokunduğu eller,
Doğruluğunla kazandığın güven,
Ve ardından edilen içten dualar kalır.

İşte bu yüzden...
Eğer gerçekten bir şey olmak istiyorsan,
Önce doğru ol.
Sonra güzel bir insan ol.

Çünkü bu yolun sonunda
Kupalar değil, huzur vardır.
Ve ne gariptir ki...
Doğru ve güzel insan olma bulvarında, gerçekten pek yarış yoktur.