Dolup taşan anlar insan!!!

Yola çıkmakla,
Yolda kalmak birbirine eşdeğer bir dünya!
Yarası da bol…
Anısı da…
Kimi çantasında saklıyor yaralarını.
Kimisinin hemen dilinin ucunda!
Kıyıya vuran dertler ile,
Hayalleri arasında sıkıştırıyorlar insanı!
Koşarak geçebileceği bir günü.
Bir ömre adıyorlar!
İnsana yine insan kıyıyor!
Öyle bir zaman…
Allah’ı ve Müslümanlığı ağızlarına alıp!
Kul hakkını kepçeyle yemekten sığınmıyorlar Yaradana!
Sorsan senden Müslüman!!!
Kadınlar kocalarını aldatıyor!
Çoklu eşlilik diz boyuna çıkmış!
Sorsan hepsi senden Müslüman!
Sokaklardaki canları sanki Allah yaratmamış gibi…
Ölüm emrini veriyorlar!
Yetmiyor sırıtarak fotoğraf bile çekiyorlar!
Sorsan senden daha çok Müslüman!
Öyle bir pis girdabın içindeki zaman,
Ne insan tanıyor nede hayvan!
Bitkilerin, ağaçların bile canına ot tıkamaya yemin etmişlerle çevrelenmiş!
Sorsan hepsi senden benden Müslüman!
Yaradana duam kudretini mahşere bırakmasın aman!
Yoksa ne vicdan kalacak bu alemde!
Ne insan…
Ne hayvan!
Yastığa başını koyunca düşünen arkadaşım bana inan!
Merhamete sığın, doğruluk olsun liman!
Bu günlerde geçecek ama!
Ne kalacak geriye bilmiyorum inan!
Karanlığı del bilgi süzgeçinle!!!
Harama set çek öz benliğinle!!!
Bak o zaman nasıl bollaşıyor sofran, hanen, duan…
Kainata neden geldik bilmem amma!
Giderken neler götüreceğin belli edecek nasıl Müslüman!
Kanadı kırılmışsa çare aramayı edin ödev!
Açsa doyurmayı!
Susamışsa lokmanı paylaşmayı!!!
Öleceksin be insan…
İşte o zaman ortaya çıkacak asıl MÜSLÜMAN!!!