"Dost" dediğim insanlar çok oldu bu hayatta.
Kimi omzuma yük oldu, kimi yarama tuz bastı.
Ama birkaçı vardı ki; en karanlık gecemde bile ışığını kısmadı.
İşte bu yüzden "dost" kelimesini herkese değil, yüreğiyle kalanlara emanet ettim.
Gerçek dost; en güzel gününde alkışlayan değil, en zor gününde kapını çalan insandır.
Sessizliğindeki çığlığı duyan, gözlerindeki yorgunluğu fark eden, hiçbir çıkar beklemeden yanında yürüyendir.
Çünkü dostluk, aynı yolda yürümek değil; fırtına çıktığında birbirini bırakmamaktır.
Bugün bana "Dost" deyince neden bu kadar gururlanıyorsun?" diye sorarlarsa, tek bir cümle söylerim:
"Çünkü gerçek dost, hayatın bana verdiği en kıymetli hediyedir; insanlar değişse de, vefa eden bir yürek ömür boyu unutulmaz."