Eğer kalp düşünebilse
her çarpışında bir tereddüt büyürdü,
çünkü sevmenin ağırlığını
ilk hisseden hep o olurdu.
Bir hatıranın kıyısında durup
geri dönmek isterdi belki,
çünkü en derin yaralar
en sessiz anlarda açılırdı.
Akıl hesap yapar, yol çizer,
ama kalp… sadece inanır,
ve her inanışın sonunda
bir parça kendinden koparır.
Eğer kalp düşünebilse
belki de ilk kırılışta susardı,
ama o düşünmez…
bu yüzden her defasında yeniden başlar.