Doğru söz ağır gelir eğri kulağa,
Çünkü hakikat taşımaz içindeki terazi.
Yalanı pamuk yapmış kendine,
Gerçeği diken sanır, kanar.
Doğru söz bağırmaz aslında,
Sessizdir, sakindir, nettir.
Ama gürültüyü seven kulak
Sükûtu hakaret sayar.
İnsan çoğu zaman incinmez sözden,
Kendi yüzleşemediği aynadan incinir.
Hakikat vurmaz,
Sadece saklandığın yeri aydınlatır.
Eğri kulak ister ki söz
Onu okşasın, avutucu olsun.
Doğru söz ise
Ne okşar ne avutur;
Olduğun yere çağırır seni.
Bu yüzden ağır gelir,
Bu yüzden zor…
Çünkü doğru söz,
İnsanı kurtarmadan önce
İçindeki yalanı öldürür.