Emrah'ım, kardeşim benim. Bu satırları senin öldüğnü duyduğum şu vakitlerde yazıyorum, Sana şimdi destanlar yazsam bile, senin bunu okuyamayacağını bilmek... Asıl beni üzen o, keşke daha çok vakit geçirmek, ve hayatı daha güzel yaşamanı sağlayabilseydim.
Sen şu satırları yazmamla birlikte, ben öldükten sonra bile yaşayacaksın kardeşim, bir yakının yıllar sonra bile, Emrah öldüğünde arkadaşları onun için bunları yazmış diyecekler... Demeliler... Çünkü sen, hiç unutulmayacak bir dostsun.
Mekanın cennet olsun. Nur içinde yat kardeşim...